>>{"สวัสดีครับคุณคนึง"}
พอได้ยินว่าโลกันตร์โทรหาใคร พร้อมรบที่ยืนอยู่กับพ่อ ถึงกับรีบหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้าไปในลิฟต์
"ผมขอตัวก่อนนะครับพ่อ"
"มีอะไรจะคุยกับพ่อไม่ใช่เหรอ"
"เดี๋ยวค่อยไปคุยกันที่บ้านครับ" ว่าแล้วพร้อมรบก็รีบเดินมาที่ลิฟต์แต่ไม่ทัน เขาก็เลยต้องรอรอบต่อไป
"หึ.. ไอ้เด็กพวกนี้" ทำไมผู้เป็นพ่อจะดูไม่ออกว่าลูกกำลังคิดอะไรกันอยู่ แต่ท่านเห็นแล้วรู้สึกนับถือด้วยซ้ำที่พวกเขามีจิตใจแน่วแน่อยู่กับผู้หญิงแค่คนเดียว ไม่เหมือนท่าน คิดมาแล้วก็ปวดใจกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว เพราะเธอคนนั้นไม่อยู่ให้ท่านได้แก้ไขอะไรเลย
พอคนึงหาได้ยินว่าโลกันต์จะไปตามหาน้อง เธอก็เลยขอไปด้วย
"คุณแน่ใจนะ ว่าจะไม่ทำให้ผมเดือดร้อนไปด้วย" ที่โลกันตร์พูดมาหมายถึงว่าถ้าพร้อมรบรู้เรื่องนี้..แค่คิดก็เสียวสันหลังแล้ว
"เดี๋ยวฉันจะคุยกับเขาเองค่ะ เรารีบไปกันเถอะ"
"ฉันไปด้วย" อัญญารัตน์รีบเดินตามออก
