บทที่ 84

1214 คำ

"จะโทรไปทำไมรถฉุกเฉิน ผมว่าโทรไปจองวัดเลยดีกว่า" "บอสอย่าพูดเยี่ยงนั้นผมยิ่งเสียวอยู่ ..อุ๊ย" พอหันกลับมาสบตากับคนนั่งอยู่ข้างๆ ต้นสนถึงกับเสียวสันหลังวูบ "เรื่องงานที่เราจะคุยกัน ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับท่านประธาน เดี๋ยวผมจะดำเนินการให้ก่อน แล้วท่านค่อยยื่นราคาตามไป" ในขณะที่ลูกค้าเอ่ยพูดอยู่ มือก็ไม่ได้ปล่อยให้ว่างทั้งซ้ายและขวายังคงโอบกอดสาวๆ "ทำไมถึงนั่งห่างท่านประธานกับคนสนิทของท่านจังเลยล่ะครับ ขยับเข้าอีกหน่อยสิสาวๆ" มันคือเสียงพูดของลูกค้าหนึ่งในสองที่นั่งอยู่ด้วยกัน พอพวกเธอได้ยินคำสั่งก็ค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ "ไม่ต้องหรอกครับพวกคุณแค่ผสมเหล้าก็พอแล้ว" ต้นสนรีบปฏิเสธแล้วขยับออกห่างพวกเธอ จนร่างไปชิดกับภรรยาที่นั่งทำหน้าบูดบึ้งอยู่ "ยิ้มหน่อยสิครับคนสวย" ต้นสนพูดพร้อมกับเอื้อมไปโอบร่างของเธอไว้ "คิดถึงก็จะอดทนเอา" ประโยคนี้อัญญารัตน์พูดออกมาด้วยท่าทางที่มันเขี้ยว เพราะมันเป็นคำพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม