บทที่ 88

1274 คำ

"ผู้ชายคนนี้เป็นใครคะคุณแม่" ใบหน้างามรีบหันขวับกลับมาถามผู้เป็นแม่ "สวัสดีครับคุณลูกหว้า คุณจำผมไม่ได้เหรอครับ เราเคยเจอกันแล้วนะ" แต่คนที่ตอบกลับเป็นชายแปลกหน้าคนนั้น หญิงสาวหันมามองที่เขาอีกครั้ง ฟังจากคำพูดคำจา ถึงแม้ว่าจะอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ดูแล้วไม่มีความจริงใจเอาเสียเลย "ฉันเคยเจอกับคุณที่ไหน" หญิงสาวก็รู้สึกคุ้นหน้าเขาอยู่เหมือนกันแต่คิดไม่ออก "ก็งานราตรีในคืนนั้นไงครับ" "....." เธอจำผู้ชายคนนี้ขึ้นมาได้ในทันที เพราะเขาคือคู่เต้นรำของพี่สาวเธอในคืนนั้นนี่เอง "ทั้งสองเคยเจอกันมาแล้วเหรอลูก ดีจังเลยคนเคยรู้จักกันนี่เอง" "แล้วคุณมาที่นี่ทำไม" ลูกหว้ามองแม่ทีมองหน้าเขาที แบบไม่ค่อยไว้ใจ "ลูกต้องขอบคุณคุณโลกันตร์ให้มากๆ" "ทำไมต้องขอบคุณด้วยคะ" "เขาจะเข้ามาช่วยเราไงลูก" "ช่วยเรา? ช่วยเรื่องอะไร" "ลูกไม่ผิดสังเกตบ้างเลยหรือ ว่าทำไมพ่อถึงเกิดอุบัติเหตุซ้ำซ้อน" "คุณแม่หมายความว่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม