เช้าวันต่อมา..
"อัญ"
"หือออ"
"สายแล้ว" คนึงหาพูดในขณะที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า "เธอไม่สบายหรือเปล่า" เพราะธรรมดาเพื่อนจะตื่นก่อนเธอด้วยซ้ำ
"..??!!.." อัญญารัตน์รีบลุกขึ้น และแอบภาวนาให้สิ่งที่เกิดกับเธอเมื่อคืนนี้มันเป็นแค่ฝัน พอลุกขึ้นยืนเท่านั้นแหละ ก็รู้ได้ในทันทีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้มันเป็นเรื่องจริง ..นี่เราเป็นบ้าไปแล้วเหรอ
"เธอเป็นอะไร"
"เปล่า"
"ถ้าไม่สบายก็พักผ่อนอยู่ที่ห้อง ฉันไปทำงานคนเดียวได้"
"รอฉันแป๊บหนึ่งขออาบน้ำก่อน" อัญญารัตน์รีบเข้าห้องน้ำ และเธอไม่ลืมที่จะตรวจเช็คให้แน่ใจอีกครั้ง "ไอ้บ้าเอ๊ย!!" เสียงสะอื้นได้ดังออกมาพร้อมกับเสียงตำหนิตัวเอง โมโหที่ตัวเองดันไปมีอารมณ์กับเขา
"อัญเธอเป็นอะไร" ห้องนี้ไม่ได้กว้างมากก็เลยพอได้ยินเสียง
"ไม่มีอะไร" ดวงตาคู่นั้นมองจ้องกระจกที่อยู่ในห้องน้ำ แล้วต่อไปจะทำยังไง อุตส่าห์หวงแหนมาได้จนอายุ 20 กว่าปี
..บนรถ..
"เรื่
