คนึงหาค่อยๆ ก้าวถอยออกมา จากห้องประชุม เพราะเธอรู้ตัวดีแล้วว่าคงจะสู้พวกเขาไม่ได้..แล้วเธอจะทนเจ็บต่อไปเพื่ออะไร
หญิงสาวไม่กลับไปที่โต๊ะทำงานเลยด้วยซ้ำ โชคดีที่กระเป๋าเงินของเธออยู่ในกระเป๋าชุดทำงาน และเธอเลือกที่จะไม่บอกอัญญารัตน์ ไม่อยากให้เพื่อนต้องไปลำบากกับตัวเองด้วย เพราะอัญญารัตน์ยังมีครอบครัวที่ต้องดูแล
ลงมาถึงชั้นล่าง คนึงหาก็ตรงออกไปเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่สถานีขนส่ง
ใช่แล้วเธอคิดจะกลับบ้าน กลับไปโดยที่ไม่เอาอะไรติดตัวไปเลยสักอย่าง..นอกจากลูก ในระหว่างที่ยืนรอรถอยู่ มือเรียวก็ลูบท้องเพื่อคุยกับลูก เธอจะไม่เป็นเหมือนแม่ ที่ทิ้งลูกน้อยไว้ข้างหลัง แล้วหนีมาสุขสบายเพียงคนเดียวแบบนี้
[บขส.]
เธอนั่งแท็กซี่มาถึงบขส.ก็ใช้เวลาพอประมาณ โชคดีที่ยังมาทันรถทัวร์ คนึงหาเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างแล้วกลับบ้านไปหาพ่อกับยาย เพราะพวกท่านคงรอเธอกลับไป
เสียงสะอื้นหญิงสาวดังขึ้น คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ต่
