เย็นวันเดียวกันนั้น.. วันเดียวกับที่พวกเขาไปวัดกันมา
"คุณรัตน์ครับ"
"คะ//คะ" เสียง'คะ'นี้ดังขึ้นพร้อมกัน แต่ทุกคนไม่ได้สังเกต เพราะอัญญารัตน์หันไปขานรับพร้อมกับที่ต้นสนเรียกรัตนา ที่จริงคนที่บ้านของเธอไม่ได้เรียกอัญ..แต่เรียกรัตน์.. เพราะมันคือประโยคหนึ่งที่อยู่ในชื่อของเธอ
อัญญารัตน์ต้องรีบหันไปมองทิศทางอื่น เมื่อเข้าใจแล้วว่าคนที่ต้นสนเรียกไม่ใช่เธอ แต่เป็นรัตนาเพื่อนของคนึงหา
"ผมอยากจะไปตลาด แต่ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน" ต้นสนเป็นอีกคนที่ไม่ได้ยินตอนที่เธอตอบรับมา แต่ก็เห็นนะว่าหันมามอง เขาคิดว่าที่หันมาคงเพราะอยู่ดีๆ เขาพูดขึ้น
"ได้สิคะ เดี๋ยวรัตน์จะพาไปค่ะ" ตอนที่ต้นสนไปส่งรัตนาที่บ้าน ทั้งสองพอที่จะได้พูดคุยกันอยู่บ้าง และรัตนาก็บอกให้ต้นสนเรียกชื่อเล่นเธอ
"แล้วคนอื่นไม่ไปด้วยเหรอคะ" รัตนาหันไปถามกลุ่มเพื่อน "คุณอัญไปด้วยไหมคะ" หันไปพอดีสบตากับอัญญารัตน์ รัตนาก็ลองถามดู
"ไม่ค่ะ" จ
