คนึงหาเดินเข้าไปจนลับสายตา แต่อัญญารัตน์ยังยืนทำใจอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง ถึงได้กลับมาที่รถซึ่งมีต้นสนนั่งรออยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว
ในเมื่ออัญญารัตน์ไม่กลับกรุงเทพฯ ด้วยกัน และคนึงหาก็ไม่สามารถที่จะทิ้งเพื่อนให้กลับบ้านไปคนเดียวได้ เธอก็เลยขอยืมตัวต้นสนจากพร้อมรบให้ไปส่งเพื่อนก่อน
มือเรียวเอื้อมไปเปิดประตูด้านหลัง แล้วก็เข้าไปนั่ง
ต้นสนมองผ่านกระจกเพื่อดูคนที่เพิ่งขึ้นมานั่งแบบไม่ค่อยสบอารมณ์ และไม่พอใจที่เห็นเธอทำเหมือนเขาเป็นคนขับรถอีกคน แต่ชายหนุ่มก็ไม่พูดอะไร ยังขับรถมุ่งหน้าไปทางจังหวัดที่เธอบอกไว้
สองชั่วโมงผ่านไป..และตอนนี้ก็ได้ข้ามมาอีกหนึ่งจังหวัดแล้ว
ต้นสนเห็นว่าด้านหน้ามีรีสอร์ทเขาก็เลยเลี้ยวรถเข้าไปด้านใน
"คุณมาที่นี่ทำไม" อัญญารัตน์มีความตกใจอยู่มาก เพราะเรื่องในคืนนั้นมันยังทำให้เธอเป็นกังวล
"คุณจะไม่ให้ผมพักเลยหรือไง นี่ก็ดึกมากแล้ว" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลงจากรถ "ลงมาสิคร
