บทที่ 82

1364 คำ

>>{"คุณต้นสนเป็นอะไรไหมคะ"} รัตนาถามออกมาแบบเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าต้นสนสำลักข้าว ส่วนคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ในเวลานี้ ต่างก็แตกกระเจิง เพราะเม็ดข้าวที่พุ่งออกมาจากปากของต้นสน.. "ฮ่า ฮ่าาา" มันคือครั้งแรกที่เห็นพร้อมรบหัวเราะเสียงดังลั่นออกมา แบบไม่ห่วงมาดความเป็นท่านประธานเลย "คุณขำอะไร" คนึงหาไม่รู้เรื่องอะไรกับเพื่อนเขาเลย พอเห็นต้นสนมีท่าทางแบบนี้ แถมสามีของเธอยังขำหนักมาก ตกลงเธอทำอะไรผิด "เปล่าหรอกครับ ผมว่าเราออกไปหาอะไรทานข้างนอกดีกว่า" พร้อมรบลุกขึ้นแล้วคว้าแขนภรรยาให้ตามออกมาแบบเอ็นดูในความที่ไม่รู้อะไรกับคนอื่นเขาเลย แถมยังไปหางานให้ต้นสนต้องได้ปวดหัวเพิ่มอีก "มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้เรื่องไหม คุณบอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ" คนึงหาพูดด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง มันต้องมีอะไรแน่ เพราะเดินออกมาเขายังขำไม่หยุดเลย "คุณดูไม่ออกเลยหรือ" "ดูอะไรคะ" "ก็ดูพวกเขาสองคนไง" "พวกเขาสองคน?" ใบหน้างา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม