บทที่ 57

1710 คำ

"ฉันไม่ขอโทษนะ คุณเข้ามาทำไมไม่ดูตาม้าตาเรือเอง" ในขณะที่พูด อัญญารัตน์ก็ยังนึกขำอะไรจะไปแม่นขนาดนั้น "ใครที่ไม่ดูตาม้าตาเรือก่อน แกว่งมาได้ยังไง" ในเวลานี้ต้นสนยังกุมกล่องดวงใจของตัวเองไว้ แล้วค่อยๆ ถอยออกมาให้ห่างจากอัญญารัตน์ เพราะเข้าใกล้เธอทีไรเจ็บตัวทุกที อัญญารัตน์ไม่พูดอะไรต่อ เดินออกจากห้องนั้นไปด้วยใบหน้าที่อดหัวเราะแทบไม่ได้ "ฉันขอตัวออกไปทำงานก่อนนะคะ" ก่อนที่จะออกมาคนึงหาได้โน้มลงไปหอมแก้มเขา เพื่อให้รางวัลที่ยอมปลดเลขาส่วนตัวออกเพื่อเธอ พอออกมาข้างนอก ก็ไม่เห็นเกตุแก้วและดอกอ้ออยู่ตรงนั้นแล้ว แต่ข้าวของดูเหมือนว่าจะเก็บยังไม่หมด >>{"จริงเหรอคะ"} {"จริงสิคะ ตอนนี้ดอกอ้อและคุณเกตุแก้วถูกย้าย คุณลูกหว้าช่วยดอกอ้อด้วยนะคะ"} แทนที่ดอกอ้อจะรีบเก็บของ แต่กลับโทรไปฟ้องลูกหว้าเรื่องที่ถูกย้าย ตัดมาที่ลูกหว้า..ซึ่งตอนนี้เธอยังอยู่ที่บ้าน เพราะวันนี้คิดว่าจะไม่เข้าบริษัท

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม