ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงยามพระอาทิตย์ใกล้ลาลับขอบฟ้า กิจกรรม Workshop แปรรูปขยะจบลงด้วยรอยยิ้มของชาวบ้านและความสำเร็จของเหล่านักศึกษา กลุ่มของขนมผิงยังคงนั่งล้อมวงคุยรายละเอียดเพิ่มเติมกับป้าๆ ในชุมชนเรื่องต้นทุนและการจำหน่าย
ทว่าบรรยากาศที่ควรจะผ่อนคลายกลับตึงเครียดขึ้นฉับพลัน เมื่อร่างสูงของประธานโครงการเดินตรงเข้ามา
“น้องผิงครับ กิจกรรมสรุปงานเรียบร้อยแล้วนะ อย่าลืมเตรียมตัวสำหรับ ‘ปาร์ตี้ริมหาด’ คืนนี้ด้วยล่ะ พี่จัดเตรียมอาหารเครื่องดื่มไว้เพียบเลย เต็มที่เลยนะครับ คืนนี้เราจะสนุกกันยาวๆ”
จบคำพูดของเต้ บรรยากาศรอบข้างพลันเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่ง แยมกับน้ำหันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย ทั้งคู่แทบจะหายใจไม่ทั่วท้องแทนเพื่อนรัก แยมถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อนึกถึง ‘ระเบิดเวลา’ ที่นั่งอยู่ข้างๆ ขนมผิงมาตลอดทั้งวัน
เพลิงที่กำลังนั่งเช็ดมือหนาด้วยผ้าเย็นหยุด
