ภายใต้แสงจันทร์ที่อาบไล้ไปทั่วดาดฟ้าเรือสปีดโบ๊ทหรู บรรยากาศมวลความร้อนระอุยังคงคุกรุ่นไม่จางหาย ขนมผิงนอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายขาวนวลปรากฏรอยแดงจางๆ จากสัมผัสที่รุนแรงของเพลิงเมื่อครู่ ทว่าสายตาที่เคยมั่นใจกลับเบิกกว้างด้วยความสั่นไหว เมื่อสบเข้ากับ ‘ความยิ่งใหญ่’ ของคนตัวสูงที่ยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างเธอ
“หนูอยากชิมมันไหม นี่ก็ของโปรดหนูเหมือนกันนะ”
เพลิงยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของคนน้องอย่างนึกเอ็นดูแกมออดอ้อน เขาขยับกายเข้ามาประชิดร่างที่นอนอ่อนระทวย ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กแล้วดึงร่างบางให้ลุกขึ้นมานั่งลงบนเบาะนุ่มตรงหัวเรือ โดยที่เขายังคงยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าในระดับสายตาของเธอพอดี
ขนมผิงช้อนตาขึ้นมองคนพี่ด้วยแววตาฉ่ำปรือ ความเขินอายมลายหายไป เหลือเพียงความปรารถนาที่พุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
ฝ่ามือเล็กวางลงบนหน้าอกแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามอย่างจงใจ ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระ
