ห้าโมงเย็นตรงเป๊ะ เสียงกริ๊งหน้าห้องก็ดังขึ้น ขนมผิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้พี่ชาย
“จะใส่ชุดนี้ไปจริงๆ เหรอผิง?”
ตุลย์ที่ยืนรออยู่หน้าห้องถึงกับกุมขมับทันทีที่เห็นน้องสาว เขามองชุดราตรีสีแดงเพลิงที่แม้จะดูหรูหรามีระดับ แต่ดีไซน์ที่ดูเข้ารูปและเน้นสัดส่วนโค้งเว้า บวกกับรอยผ่าที่เรียวขาขาวเนียนนั่น มันทำให้เขาอยากจะลากน้องสาวกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนชุดเสียเดี๋ยวนี้
“ทำไมคะเฮีย ไม่สวยเหรอ?”
ขนมผิงแกล้งทำหน้าซื่อตาใสพลางหมุนตัวโชว์หนึ่งรอบ แผ่นหลังขาวเนียนที่เปิดกว้างท้าทายสายตา ทำเอาตุลย์อยากจะบ้าตาย
“สวยดีออกค่ะเฮีย ไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวสายนะ”
คนตัวเล็กไม่รอให้พี่ชายได้ค้านต่อ เธอรีบคว้ากระเป๋าคลัตช์ใบหรูแล้วดันหลังพี่ชายให้เดินไปที่ลิฟต์ทันที โดยที่ในใจแอบลอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
“รอดูเถอะเฮียเพลิง เจอชุดเวอร์ชันใหม่ของผิงเข้าไป เฮียจะยังปากดีอยู่ไหม!”
