น่านฟ้ามองแผ่นหลังบอบบางเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นผ้าห่มของเด็กสาวในปกครองที่นอนหันหลังให้เขา เธอหลับไปทันทีที่การรังแกครั้งสุดท้ายจบลง
เขาขยับตัวลุกขึ้นมานั่งแล้วยกมือลูบใบหน้าของตัวเอง พยายามเรียกสติดับความกรุ่นโกรธในหัวใจ แม้จะพิสูจน์แล้วว่าเธอกับไอ้หมอนั่นไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันแบบที่เธอยอมมีกับเขาก็ตาม แต่ความหึงหวงมันทำให้เขาขาดสติรังแกเธอแบบนั้น
แม้จะไม่ได้ใช้กำลังข่มขืนหรือลงมือทำร้ายร่างกาย แต่เธอก็ไม่ได้ยินยอมนอนกับคนไม่มีเหตุผลแบบเขาเหมือนเดิม แต่เพราะความช่ำชองของเขาทำให้เธอเคลิบเคลิ้มล่องลอยจนยอมนอนระทดระทวยให้เขารังแกได้ตามแต่ใจต้องการครั้งแล้วครั้งเล่า
อีกไม่กี่ชั่วโมง พระอาทิตย์ก็จะโผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว ยังโชคดีเหลือเกินตรงที่ตั้งแต่เธอทำงานในวงการบันเทิง แม่ของเขาไม่เคยวุ่นวายกับเรื่องเวลาในการกลับถึงบ้านของเธออีก เพราะรู้ว่าการทำงานตรงนี้มันไม่มีเวลาตายตัวแน่นอน และถ้าเลิกดึกดื่
