โปรเจกต์ภาคสนามเดินทางมาถึงช่วงโค้งสุดท้าย พนักงานอาสาและนักศึกษาฝึกงานต่างร่วมแรงร่วมใจจัดเตรียมรายงานและสรุปผลงานเพื่อเตรียมส่งกลับไปยังสำนักงานใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่งรีบและวุ่นวาย ทว่าในความคึกคักนั้น กลับมีหัวใจสองดวงที่กำลังเผชิญความสับสนมากที่สุด
แพรนั่งเงียบอยู่มุมหนึ่งของลานไม้ ใบหน้าซีดเซียวและสายตาหลุบต่ำ ไม่ใช่เพียงเพราะความเหนื่อยล้าทางกาย แต่เพราะบางอย่างในใจของเธอกำลังถ่วงให้ทุกย่างก้าวช้าลง
เธอลูบหน้าท้องของตัวเองเบา ๆ อย่างไม่รู้ตัว แม้เพิ่งเริ่มต้น แต่ร่างกายก็เริ่มแสดงสัญญาณบางอย่างชัดเจนขึ้นทุกวัน
เสียงฝีเท้าเบา ๆ ทำให้เธอเงยหน้าขึ้น อคิณเดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ แต่เมื่อเห็นสีหน้าเธอ
เขากลับวางแฟ้มไว้ที่โต๊ะข้าง ๆ แล้วนั่งลงตรงหน้าเธอ
“แน่ใจนะว่าโอเค?” เขาถามอีกครั้ง สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“ค่ะ...” แพรพยักหน้าเบา ๆ พยายามยิ้มให้ แต่ดวงตาของเธอหลบสา
