เขาฉลาดพอที่จะพูดให้เธอใจอ่อน นี่เป็นความสามารถพิเศษส่วนตัวของเขาจริงๆ
“ใครบอกว่าฉันสนใจคุณ ฉันเกลียดคุณต่างหากเล่า”
เขายิ้มยั่ว “ตอนนั้นหรอกน่า” เขาว่าพลางไล่ริมฝีปากไปตามต้นคอระหงหอมกรุ่นอย่างเอาใจ “แต่ตอนนี้คุณหลงผมแล้ว อย่างหัวปักหัวปำ...อ่าห์”
“อือ....” เธอหลับตาพริ้มอิ่มสุข เลื่อนกายแบบบางที่เริ่มปั่นป่วนขยับเขยื้อนบิดเร่า เพราะฝ่ามือซุกซนของเขาเริ่มจะลูบไล้บริเวณเนินเนื้ออวบอิ่มอย่างทะนุถนอมเอาใจ
“ผมไม่เชื่อหรอก เพราะถ้าคุณเกลียดผมจริง หัวใจของคุณคงไม่เต้นแรงขนาดนี้หรอกนะ” ฝ่ามือของเขาจับกุมตรงบริเวณทรวงอกด้านซ้ายของเธอไว้ แล้วบีบเคล้นเบาๆ “ดูเหมือนมันกำลังร้องเรียกผมอยู่ด้วยสิ ว่าไหม”
“อือ....อือ....อูววว” เธอหันมาจูบกับเขาอย่างดูดดื่ม ก่อนจะผละออก ปลดปล่อยลมหายใจประสานกัน จนได้กลิ่นของความร้อนเร่า อุ่น ๆ แต่หอมหวาน
“หัวใจของฉันไม่ได้เรียกร้องคุณ แต่หัวใจของฉันเป็นของคุณต่าง
