เธอเป็นลูกสาวของเขา

“สู้เขานะมาลินี” เธอบอกตัวเอง การปรากฏตัวของเธอ นำพาสายตาทุกคู่ให้หันมาจับจ้อง ทั้งมาดามไดแอน มาดามช่อละดา และลูกสาวคนสวยของเธอ ซึ่งบัดนี้ ใบหน้าของคุณหนูยังคงกราดเกรี้ยว เคืองแค้น และถึงจะมาคนเดียว แต่มาลินีก็ไม่ได้มีทีท่าเกรงกลัว เธอมาหยุดยืน เผชิญหน้ากับทุกคน เธอยกมือขึ้นพนมไหว้ตามมารยาทไทยแก้ผู้ใหญ่ทั้งสอง มาดามไดแอนสะบัดหน้าน้อยๆ ส่วนมาดามช่อละดา เธอนิ่งเงียบ เอาแต่จ้องมองหญิงสาวอยู่อย่างนั้น “เธอยังมีหน้ามาที่นี่อีกนะ หน้าด้าน” ช่อดาวกล่าวต้อนรับเธอด้วยน้ำเสียงหยามหยัน ผู้เป็นมารดาห้ามปรามลูกสาวด้วยการจับแขนเจ้าหล่อนไว้ มาลินีไม่สนใจทุกการกระทำและทุกคำพูดของเด็กเอาแต่ใจคนนี้อีกแล้ว เธอสบตากับช่อละดานิดหน่อย ก่อนจะหันไปทางมาดามไดแอน บอกกล่าวว่าทำไมเธอยังหน้าด้านมาที่นี่ “หนูมีเรื่องจะพูดกับท่านค่ะ มาดามไดแอน” ไดแอนยิ้มเยาะ หันขวับมองเจ้าหล่อน ด้วยตาเหลือกโปน “โอหังดีทีเดียว”