“โชคดีที่ไม่โดนจุดอันตราย แต่ยังไงก็ต้องแอดมิดที่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการก่อนนะครับ”
ชายร่างสูงใหญ่ในชุดกาวน์สีขาวเอ่ยบอกกับทิชาและฟาโรห์ ก่อนที่เขาจะขอตัวออกไปจากห้อง ทิ้งให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันตามลำพัง
“คุณเจ็บมากไหม”
ทิชาลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงพร้อมกับแสดงแววตาเป็นห่วงขั้นสุด ถ้าไม่เป็นเพราะเธอหนีมา ก็คงไม่เกิดเรื่องร้ายแรงแบบนี้
“แค่นี้สบาย ฉันโดนแทงนะ ไม่ใช่เธอสักหน่อย จะบ่อน้ำตาตื้นไปทำไม”
ฟาโรห์ดันตัวขึ้นพิงพนักหัวเตียงทางซ้าย มือก็เช็ดน้ำตาออกให้ทิชาลวก ๆ เพราะอีกฝ่ายยังใจหายกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เลย
“คุณว่า…ไอ้เทิดมันจะตายไหม”
เธอเอ่ยขึ้นมาอย่างหนักใจ กลัวว่ามันจะรอด แล้วกลับมาทำเรื่องเลวทรามอีก
“ไม่รอดหรอก ต่อให้มันไม่ตายคามือฉัน ลูกน้องฉันก็จัดการมันอยู่ดี ว่าแต่เธอเถอะ ไปรู้จักกับมันได้ยังไง แล้วทำไมถึงยอมให้มันเข้ามาในบ้านง่าย ๆ แบบนี้”
เขาเดาเองว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องบังเ
