ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ทิชาทำงานอยู่ที่นี่ ทุกอย่างราบรื่นไปได้ด้วยดี งานของเธอไม่ได้หนักหนาอะไร อาจเป็นเพราะคำสั่งจากฟาโรห์ที่ห้ามเธอทำงานจนหัวหมุนเหมือนคนอื่น ๆ ทว่าเงินเดือนกลับสูงลิ่ว มากกว่าทุกคนในบริษัท เธอรู้สึกว่ามันไม่แฟร์เลย…
“ทิชา”
“คะ”
เธอเงยหน้าขึ้นจากการง่วนอยู่กับกองเอกสาร ก่อนจะเห็นเลขาของฟาโรห์เดินเข้ามาหา
“คุณฟาโรห์ให้เอาของขึ้นไปให้น่ะ อะ”
“อะไรเหรอคะ”
เธอรับถุงกระดาษที่ด้านในมีกล่องอะไรบางอย่างมาถือด้วยแววตาสงสัย
“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่คุณฟาโรห์กำชับว่าต้องให้ทิชาเอาไปให้เองกับมือ”
“ได้ค่ะ”
เธอรีบวางมือจากงาน เพราะรู้ว่าคนอย่างฟาโรห์ไม่ชอบรอใคร จากนั้นถึงได้ปรี่ไปที่หน้าลิฟต์ ทว่าจังหวะที่กำลังยืนรอลิฟต์อยู่นั้น ก็มีใครบางคนเดินเข้ามาทักจากทางด้านหลัง
เขาคือแม็ก หนุ่มหล่อเพลย์บอยในแผนกการขาย ซึ่งมักจะซื้อขนมมาให้เธอบ่อยครั้ง
“จะไปไหนเหรอน้องทิชา”
“เอ้
