เมื่อวานพวกเขาสนุกกันไปหน่อย พอเลิกงานก็กลับมาต่อที่ห้อง หลังอาบน้ำเสร็จก็ยังต่อกันก่อนนอนอีกจนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกรบกวนจากอะไรบางอย่าง
“อื้ออ”
ทิชายกมือขึ้นปกป้องดวงตาที่ถูกแสงสาดกระทบเข้ามาเมื่อฟาโรห์เปิดผ้าม่านสีครามออก
“จำได้ว่ายกสุดท้ายเธอเป็นคนอ้อนขอฉันเอง แล้วทำไมถึงมานอนหมดสภาพแบบนี้ฮะ”
เขาเอ่ยล้อทันทีที่เห็นว่าทิชาแสดงออกถึงความงัวเงีย แถมวันนี้ใบหน้าเธอยังดูซีดเซียวอีกด้วย
“เมื่อคืนคงนอนดึกไปหน่อยค่ะ เวียนหัวมากเลย”
เธอยกมือขึ้นกุมขมับ เดาว่าอาจเป็นเพราะว่านอนน้อย เลยเกิดอาการพักผ่อนไม่เพียงพอ
ฟาโรห์ไม่ได้ถามอะไรต่อ เขาเพียงรีบก้าวมาชิดที่ตัวเธอพลันยกมือขึ้นอังที่หน้าผาก
“ตัวก็ไม่ร้อนนี่”
“น่าจะแค่พักผ่อนน้อยค่ะ ฉันลุกไปอาบน้ำก่อนนะ สายมากแล้ว”
ว่าแล้วก็เตรียมจะลุกลงจากเตียง แต่ฟาโรห์ก็ดึงแขนเธอเอาไว้พร้อมกับออกคำสั่งเสียงหนัก
“พักผ่อนไม่พอก
