ปรับความเข้าใจ

คืนนั้นหญิงสาวลงมาทานอาหารค่ำแบบบุฟเฟ่ต์ที่ห้องอาหาร พร้อมอินทัชและน้องอิงที่พี่เลี้ยงพาไปส่งห้องพักในช่วงเย็น “ไปบ้านพ่อมาเป็นไงบ้างยายเหมียว” ไรวินท์ถาม “ก็ดีค่ะพี่ ได้คุยอะไรที่ไม่เคยคุยกัน” หญิงสาวเล่าให้พี่ชายและพี่สะใภ้ฟัง “อืมมม” เขารู้จากอินทัชมาแล้ว จึงไม่แปลกใจ “พรุ่งนี้ครูสอนว่ายน้ำจะสอนเด็กๆ ว่ายน้ำที่สระ คุณเหมียวจะลงสระด้วยไหมครับ จำได้ว่าคุณว่ายน้ำเก่งมาก” กรกฎถาม “คงไม่ได้ลงค่ะ” เธอตอบพลางนึกเจ็บใจ รอยแดงตามตัวอย่างน้อยก็สองสามวันถึงจะหาย ไม่ทันแน่ๆ อินทัชฟังคำตอบนั้นแล้วอารมณ์ดี ทูพีชสีขาวยังไงเขาก็ไม่ยอมให้เธอใส่แน่ๆ ขนาดลงมาทานข้าวใส่ชุดปกติธรรมดา พรรณวดีก็ยังโดดเด่นมากอยู่ดี จนนึกอยากเก็บเธอไว้บนห้องอย่างเดียว นึกมาถึงตรงนี้แล้วถ้าหญิงสาวรู้เขาโดนเธอโกรธอีกแน่ สองทุ่มน้องอิงเริ่มหาว เพราะเล่นมาทั้งวัน “เดี๋ยวเหมียวพาลูกไปนอนก่อนนะคะ” เธอลุกขึ้นจากโต๊ะ อินท