“พี่จะทำไงต่อ” เมขลาถามพี่สาว ระหว่างที่พวกเธอลงมาทานอาหารเย็นในโรงแรม
“ยังไม่ได้คิด หรือเมคิดว่าพี่ควรทำอะไร” เธอย้อนถามน้องสาว
“ไม่รู้สิคะ ถ้าเป็นแบบนั้นที่คุณอินทัชเล่า ก็น่าเห็นใจนะพี่” เมขลาออกความเห็น
“ฮื่อ ใช่ถ้าคนปกติก็ต้องเลือกการทดแทนบุญคุณ และถ้ามันเป็นแบบนั้นพี่ก็ต้องแยกออกมาก็ถูกแล้ว”
“แล้วคนเรามันจำเป็นต้องตอบแทนกันตลอดชีวิตเหรอพี่ ทุกคนต้องมีชีวิตของตัวเองไหม” เมขลาตั้งคำถาม
“คนแต่ละคนคิดไม่เหมือนกัน คำตอบของแต่ละคนก็คงไม่เหมือนกัน” พรรณวดีพูดเบาๆ
“เอ๊ะ..พี่เหมียว ดูนั่น” เมขลาชี้ไปด้านหลัง พรรณวดีมองตามแล้วรู้สึกคุ้นๆ กับสตรีร่างสูงโปร่ง แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าราคาแพง
“ดุจดารา ใช่ไหม” พรรณวดีถาม
“ใช่ค่ะ หน้าแบบนี้ชัดเป๊ะ ในคลิปนั่นยังหลอกหลอนเมอยู่เลย” เมขลาพูด เธอสองคนเห็นดุจดารามากับชายต่างชาติ รูปร่างสูงใหญ่ ทั้งสองคนกอดจูบกันในที่สาธารณะอย่างเปิดเผย
“โห..นัวกั
