ความจริงที่เปลี่ยนไม่ได้

1080 คำ

พรรณวดีอยู่ที่กรุงเทพฯ อีกหนึ่งเดือนเต็มๆ หลังที่เธอส่งข้อความไปบอกเลิกอินทัช และขอร้องเขาว่าอย่ามาพบเธอหรือติดต่อเธออีก ไม่งั้นเธอจะไม่กลับไปเชียงใหม่อีก และตั้งแต่วันนั้นอินทัชก็เงียบไปดั่งสายลม ไม่มีโทรศัพท์จากเขาอีกเลย มีเพียงไรวินท์ที่ทักมาคุยกับเธอ ไรวินท์ “เหมียว เมื่อไหร่จะกลับเชียงใหม่” พรรณวดี “ยังยุ่งๆ กับงานทางนี้อยู่เลยค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะพี่วินท์” ไรวินท์ “ทะเลาะกับอินทัชรึเปล่า” พรรณวดี “เปล่าค่ะ แค่เลิกกันไม่ได้ทะเลาะ” ไรวินท์ “ทำไมถึงเลิก มีปัญหาอะไรรึเปล่าเหมียว บอกพี่ได้นะ” พรรณวดี “ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่ ตอนคบก็ไม่มีเหตุผล ตอนเลิกคงไม่ต้องมีก็ได้มั้งคะ” เมื่อเธอพูดแบบนั้น ไรวินท์จึงไม่เซ้าซี้ พรรณวดีเจอกุญแจบ้านของอินทัชที่เขาให้เธอไว้ในกระเป๋าถือ เธอจึงส่งมันคืนไปทางไปรษณีย์ จ่าหน้าซองถึงเขา ไม่มีข้อความอะไรนอกจากกุญแจบ้าน ผ่านไปสองวันเธอเช็คสถานะก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม