9.พี่ทิศเหนือ+หนูต้นตอง

1450 คำ
9 ต้นตอง "ไปเว้ยเคน"ฉันบอกไอ้เคนเพื่อนในห้อง ที่นั่งกินชานมไข่มุก หลังจากได้รับข้อความส่งสารจากยัยเกี๊ยว "ไรวะ กำลังอร่อย"มันโอดครวญแต่ก็ยอมลุก ไม่ลุกได้ไงงานนี้ฉันจ้างมันเลยนะเว้ย เพื่อนแม่งอะไรวะ งกชิบหายเลยมัน "มานู้นแล้ว"ฉันบู้ยปากไปที่บันไดเลื่อน ที่มีเพื่อเหนือยู่อยู่ด้านหลังยัยเกี๊ยวกับพี่เทล หมับ "เกินไปมั้ยมึง"ฉันก้มลงมองมือไอ้เคนที่เดินมาโอบเอวฉัน "จะเล่นก็ต้องให้มันเนียนๆหน่อยสิ"มันยักไหล่ไม่สนใจ เดินโอบเอวฉันเดินไปใกล้ๆบันไดเลื่อน เอาก็เอาวะ ฉันคิดในใจ ปรับสีหน้าให้ดูสมจริง "เคนดูนั้นสิ สวยมั้ย"ฉันชี้ไปมั่วๆ เดินผ่านพี่เหนือแบบเนียนๆ คิดว่าเนียนอะนะ "นี่หรอวะเรียนพิเศษ"เสียงเข้มดังผ่านมาลอยๆ แต่ฉันแน่ใจว่านั้นคือเสียงพี่เหนือแน่นอน แสดงว่าเขาเห็นฉันสินะ หึๆ "อือไปสิ ฉันซื้อให้เอามั้ยล่ะ"ไอ้เคนเล่นไปตามน้ำ เราสองคนเดินไปเรื่อยๆสักพัก ฉันหันมองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าพี่เหนือไม่ตามมาจึงหยุดเดิน แกะมือไอ้เคนออกจากเอว "ปล่อยได้แล้ว นี่ค่าจ้าง"ฉันล้วงหยิบเงินจำนวนหนึ่งในกระเป๋า ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้ายื่นให้เคนแต่มันไม่รับ "ไม่เป็นไร ถือว่าเล่นสนุกๆ"เคนมองเงินในมือฉันแล้วปฏิเสธหน้านิ่ง ก่อนจะเดินหนีไป อะไรของมันวะเนี่ย ตอนแรกขอให้ช่วยแต่ไม่ช่วยบอกจะเอาค่าจ้าง แต่พอให้ค่าจ้างก็ไม่เอา แต่ก็ช่างไอ้เคนมันเถอะ สนใจแผนของฉันดีกว่า สำเร็จลุล่วงหมดแล้ว เขาจะได้รู้ว่าฉันก็มีผู้ชายคนอื่นได้เหมือนกัน ฉันไม่ยอมเป็นของตายหรอก ถึงฉันจะเป็นคนอยากได้เขาก็เถอะ ทีนี้ก็แค่รอให้ถึงพรุ่งนี้ วันเกิดครบ18ปีของฉันไง อิอิ 555 ทิศเหนือ ผมออกจากห้างแล้วตรงมาที่ผับที่ยังไม่เปิด แต่พอดีว่าไอ้เทลเป็นน้องชายของเจ้าของร้าน แล้วตอนนี้มันก็รับผิดชอบดูแลร้านนี้อยู่พอดี และตอนนี้มันก็เข้ามาเช็คของในร้านพอดีเหมาะเจาะเข้าไปอีก ผมเลยมานั่งกระดกเหล้าแดกฟรีนี่ไง แล้วต้นเหตุที่ทำให้ผมหงุดหงิดคือยัยเด็กนั้น! ก็ไม่รู้ทำไมต้องหงุดหงิดขนาดนี้ด้วย ก็แค่เธอเดินควงผู้ชายผ่านหน้าผมเท่านั้นเอง!! ผมบอกไม่ให้เธอมายุ่งกับผมจนอายุครบสิบแปด ให้เธอรอผม!ไม่ใช่ให้ไปควงผู้ชายแบบนี้!! "เป็นไรของมึง แดกเหล้าตั้งแต่หัวค่ำ"ไอ้เทลเดินมานั่ง เก้าอี้บาร์ข้างๆผม คงคิดว่าผมอยากระบายปรับทุกข์กับมันมั้ง แค่ตัวมันมันยังเอาตัวไม่รอดเลย เอาน้องเกี๊ยวซ่าอะไรของมันนั้นให้อยู่ก่อนเถอะ "..."ผมไม่ตอบ นั่งกระดกเหล้าไปเงียบๆ ตาจ้องแก้วเหล้าในมือไม่ลดละ "อะไรวะ ถามก็ไม่ตอบ กูไปทำงานละงั้น ไม่ต้องคิดมากเดี๋ยวน้องต้นตองก็ไปหามึงที่คอนโดเองแหละ"มันลุกขึ้นตบบ่าผม แล้วเดินไปทำงาน "คงไปแหละกว่าจะถึงวันเกิดยัยนั้น"ผมบ่นตามหลัง ไม่น่าเป็นคนดี รอยัยนั้นครบสิบแปดปีเลย เห็นมั้ยโดนหมาคาบไปแดก! "หงุดหงิดโว้ย!!!"ผมสบถอย่างหัวเสีย จนพนักงานที่กำลังจัดร้านหันมามองเป็นตาเดียว แต่พอผมเงยหน้าขึ้นมองทุกคนก็หลบหน้า ทำงานตัวเองต่อ แล้วพวกนี้จะกลัวอะไรผมนักหนา ผมไม่ใช่ปีศาจสักหน่อย "จิ๊!" ผมจิปากไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ หงุดหงิดแบบนี้ต้องเอาผู้หญิงขึ้นห้องแล้วสิ ว่าจะไม่แล้วนะวันนี้ แต่เธอเป็นคนทำให้ฉันต้องทำแบบนี้เองนะต้นตอง ต้นตอง เวลาผ่านไปเร็วสำหรับคนอ่านนะ แต่ฉันไม่! เมื่อคืนนี้แทบนอนไม่หลับเลย ตื่นเต้นจะได้ไปหาพี่เหนือ วันนี้เลยตื่นแต่เช้ารีบออกจากบ้านไปคอนโดพี่เหนือ ก็วันนี้วันเกิดฉันแล้วนี่ อายุครบ18ปีแล้วจ้า ฉันมีสิทธิ์ในตัวเขาแล้ว อิอิ ติ๊งต่อง ~~~ ฉันกดกริ่งหน้าห้องพี่เหนือเหมือนเดิม และมีผู้หญิงใส่ชุดคลุมอาบน้ำมาเปิดประตูเหมือนเดิม! เหมือนฉันย้อนเวลาไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเลยสถานการณ์เดิมๆ แต่!ผู้หญิงไม่ใช่คนเดิม! นี่เขาพาผู้หญิงขึ้นห้องไม่ซ้ำหน้าทุกวันเลยหรอ? "มาหาใคร"เธอถามน้ำเสียงปกติ ไม่เหมือนยัยนั้นเมื่อครั้งก่อน แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นมิตร "มาห้องนี้ก็มาหาพี่เหนือสิ"ฉันตอบแล้วเดินผ่านเธอเข้าไปในห้อง ฉันไม่สนหรอกว่าหล่อนจะญาติดีกับฉันหรือไม่ แต่ถ้ามายืนใส่ชุดนี้ในห้องนี้แล้วละก็ เราเป็นศัตรูกันจ้า "เหนือยังไม่ตื่น เพลีย!จากเมื่อคืน"เธอเดินมาขวางทางไม่ให้ฉันเข้าไป ยกมือกอดอกมองหน้าฉัน เน้นคำว่าเพลีย ย้ำให้รู้ว่าเมื่อคืนเขาทำอะไรกัน น่าไม่อายจริงๆผู้หญิงสมัยนี้ (ไม่ดูตัวเองเลย) "ไม่เป็นไร"ฉันบอกเสียงนิ่ง เดินชนไหล่หล่อนเข้าไปในห้องนอนพี่เหนือ แล้วตะโกนเรียกพี่เหนือเสียงดัง "พี่เหนือ" "พี่เหนือ!" "พี่เหนือตื่นนะ!!!"ฉันไล่ระดับเสียงขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเดินเข้าไปเห็นสภาพเตียงฉันยิ่งตะโกนดัง ใจเดือดปุดๆ "จิ๊! อือออ"เขาสะลึมสะลือตื่น ไม่ค่อยสบอารมณ์ แต่พอเห็นหน้าฉันก็ดีดตัวลุกขึ้น อุทานเสียงดัง สีหน้าช็อกสุดๆ แต่แค่แว๊บเดียวก็กลับไปเรียบนิ่ง แล้วถามด้วยน้ำเสียงปกติ "เฮ้ย!!! ....มาทำอะไร ใครให้มา" "อายุครบสิบแปดแล้ว"ฉันบอกเสียงห้วน หน้าย่น คิ้วขมวดผูกเป็นโบ กอดอกมองหน้าเขาเซ็งๆ ก็ดูคำพูดคำจาเขาสิ 'มาทำไม ใครให้มา ' "ครบ18? นี่เพิ่งอาทิตย์เดียวเองนะ"เขาทวนคำพูดฉัน หยิบมือถือขึ้นดูวันที่ แล้วยิ่งขมวดคิ้วเข้าไปใหญ่ แต่สภาพเขาตอนนี้มันไม่น่ามานั่งสงสัยอะไร ช่างล่อตาล่อใจ เอ้ย! ล่อแหลมเสียจริงๆ "ไปแต่งตัวเลย แล้วไล่ผู้หญิงพี่กลับไป หนูมีสิทธิ์!"ฉันกวาดตามองอาหารตาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลัง เดี๋ยวเขาหาว่าโรคจิต "อะไร? ทำไมถึงเร็วจัง"เขาโอดครวญยังไม่เชื่อว่าฉันครบสิบแปด บอกแล้วไงเขาไม่อยากให้ถึงวันเกิดฉันเร็วๆ "แล้วทำไมจะถึงเร็วไม่ได้ล่ะ นี่หลักฐาน"ฉันล้วงเอาบัตรประชาชนจากกระเป๋า ยื่นให้เขาทั้งที่หันหลังให้ เตรียมมาพร้อมเพราะการนี้เลย ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาจะไม่เชื่อ "นี่เธอหลอกฉันหรอ"หลอกบ้าบ้ออะไร เขาไม่ถามเองนี่ว่าฉันเกิดวันไหน "ไม่รู้ไม่ชี้ หนูจะไปรอข้างนอก จัดการผู้หญิงของพี่ด้วย"ฉันยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ พูดจบก็เดินออกไปนั่งรอที่โซฟาตัวเดิม ถึงเวลาของฉันแล้ว อย่าหวังว่าจะพาผู้หญิงคนอื่นเข้าห้องอีกเลย ฉันจะอาละวาดให้หมดไม่ไว้หน้าไอ้อีที่ไหนทั้งนั้น แค่สิทธิ์หึงหวงในตัวเขาก็เพียงพอสำหรับฉัน หึๆ "มันเป็นใคร แอร์ไม่ยอมนะคะ" "เออหน่ากลับไปก่อน" "ไม่ค่ะแอร์ไม่กลับ ถ้ากลับยัยเด็กนั่นก็ต้องกลับด้วย" เสียงโวยวายดังขึ้นหลังจากฉันเดินออกมา แต่ไม่นานก็เงียบไป ฉันที่เงี่ยหูฟังอย่างใจจดใจจอแต่ก็ไม่ได้ยินอะไรต่อ ไม่นานยัยผู้หญิงคนนั่นก็เดินออกมา และจากไปอย่างสงบ ไม่แม้แต่จะชายตามามองฉัน ก็ดีจะได้ไม่เสียแรงรบกับยัยนั่นทางสายตา แต่แบบนี้ยอมง่ายไปมั้ย ทำไมผู้หญิงของเขาถึงเชื่อฟังจัง เขาเล่นของป่ะเนี่ย! ฉันนั่งเลื่อนไอจีเช็คข่าวคราว หรือว่าเรียกง่ายๆว่า เสือกเรื่องชาวบ้านนั่นเอง แอบเข้าไปส่องไอจีพี่เหนือแต่เขาตั้งเป็นส่วนตัวน่ะสิ ฉันขอฟอลโลว์ไปแล้วแต่เขาไม่ตอบรับสักที เลยไม่รู้เรื่องพี่เหนือเลย เซ็งเป็ด!
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม