45
ทิศเหนือ
"พี่เหนือทางนี้ค่ะ"ต้นตองโบกมือให้ผมในร้านอาหาร เธอโทรไปบอกเมื่อชั่วโมงที่แล้วว่ารออยู่ที่ร้านอาหาร×××ในห้างแถวบริษัท ผมเสร็จงานก็รีบตรงมาหาเลย
"มี้ยังไม่กลับหรอครับ"ผมยืนงง มองมี้กับต้นตองที่นั่งชิดกัน ไปสนิทกันตั้งแต่ตอนไหน?
"ไอ้ลูกทรพี แกจะไม่ให้มี้ร่วมโต๊ะเลยรึไง"มี้มองค้อน แล้วหันไปสนใจต้นตอง คุยกันงุ้งงิ้งๆ แล้วถุงกระดาษรอบๆตัวนั่นคืออะไร
"เปล่าครับ แค่สงสัยว่าไม่กลับไปหาแด๊ดหรอ"ผมบ่ายเบี่ยง ก็ปกติมี้กับแด๊ดตัวติดกันมาก ถ้าวันไหนมี้กลับบ้านค่ำแด๊ดก็จะงอนเมีย
"คุณแม่ซื้อให้หนูค่ะ^^"ต้นตองบอก คงเห็นผมมองถุงกระดาษหลายสิบใบ
"คุณแม่ซื้อให้?"ผมแทบตะโกนตกใจกับสรรพนามใหม่ หรือแม่ไหนวะ
"ทำไมฉันซื้อของให้ลูกสะใภ้ฉันผิดตรงไหน"ไม่ใช่แม่อื่นละ แม่ผมนี่แหละ ไม่อยู่ด้วยไม่กี่ชั่วโมงเด็กนี่ปอกลอกแม่ผมได้ขนาดนี้เลยหรอ แล้วตกลงยังไงเนี่ย มี้ยอมรับต้นตองแล้ว?ต้นตองไม่กลัวมี้แล้ว
