2. พี่ทิศเหนือ+หนูต้นตอง

2 ถึงฉันจะไม่ได้ไปหาพี่เหนือ เพราะเขามีแฟนแล้ว แต่ฉันก็ยังไปที่มหาลัยเป็นเพื่อนยัยเกี๊ยวเหมือนเดิม แต่ไม่ได้เข้าไปหาพวกพี่ๆเขา แอบหลบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่อีกฝั่งแทน ปล่อยให้ยัยเกี๊ยวฉายเดี่ยว แต่ถึงอย่างนั้นก็คอยชะเง้อคอมอง แค่เห็นเสี้ยวหน้าก็มีความสุขแล้ว "มาหลบอะไรตรงนี้"เสียงนี่มัน... "พี่เหนือ"ฉันเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง ทั้งดีใจและตกใจที่พี่เขามาทัก "ไม่ได้หลบค่ะ รอเพื่อน"ฉันตอบอย่างดีใจ เพราะนี่อาจจะเป็นประโยคแรกที่เขาถามฉันเลยก็ได้ แต่ดีใจได้ไม่นานก็มีมารมาขัด "มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะเหนือ ไปกันเถอะ"ยัยผู้หญิงคนเดิมเมื่อวันนั้น เดินมากอดแขนพี่เหนือ แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ นี่สินะที่เขาเรียกว่ามาร แต่นั่นแฟนเขานี่ ฉันต่างหากที่เป็นมารของพวกเขา ฉันมองพวกเขาเดินควงแขนกันไปจนลับตา ใจเจ็บจี๊ดๆ ปวดไปทั้งหัวใจ จะมีวันที่ฉันได้เดินควงแขนเขาแบบนั้นมั้ยนะ .... หลายวันผ่านไปยัยเกี๊ยวดูตั้งใจเรียนผิดปกติ ไม่ไปหาพี่เทลที่มหาลัยเลย "ทำไมแกไม่ไปหาพี่เทลล่ะ"ฉันถามขณะนั่งกินข้าวกลางวันที่โรงอาหาร "ก็พี่เทลบอกว่า ถ้าฉันโดดเรียนอีก เขาจะไม่พูดกับฉัน และจะไม่ให้ฉันเห็นหน้าอีกน่ะสิ"ตอบแบบทำหน้าเซ็งสุดๆ "ถ้าไม่ไปหาที่มหาลัย แล้วแกจะได้เจอหน้าพี่เขาหรอ เราเรียนจันทร์ถึงศุกร์ เสาร์อาทิตย์พี่เขาก็หยุดเหมือนเรา" "เจอสิ วันนี้แกโทรบอกที่บ้านเลยว่าค้างบ้านฉัน"ยัยเกี๊ยวกระตุกยิ้มชั่วร้าย มีแผนร้ายอีกแล้วแน่ๆ "จะไปไหน"ฉันหรี่ตาถาม "เดี๋ยวก็รู้" ทำหน้าตาน่ากลัวแบบนี้ ฉันไม่ไว้ใจมันเลย แต่ก็ยอมโทรไปบอกที่บ้านว่าจะนอนบ้านยัยเกี๊ยว 21.00น. และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันต้องรู้ว่ายัยเกี๊ยวจะพาไปไหน มันพาฉันมาผับพี่ทอร์ช พี่ชายของพี่เทล ใช้อภิสิทธิ์พี่ทอร์ชเข้ามาในผับได้อย่างง่ายดาย ทั้งที่เราอายุยังไม่ถึง ยัยเกี๊ยวบอกว่าคืนนี้พี่เทลจะมาที่นี่ เลยมาดักรอ ฉันกับยัยเกี๊ยวนั่งแอบอยู่มุมหนึ่งซุ่มดักรอ รอไม่นานเป้าหมายของพวกเราก็มา "พี่เทลมาแล้ว ป่ะยัยตอง"ยัยเกี๊ยวกวักมือเรียก ดี๊ด๊าจะได้เจอพี่เทล "แกไปเถอะ ไม่อยากเป็น ก ข ค" "รู้ใจเพื่อน คิก คิก"ว่าแล้วมันก็เดินแหวกผู้คน ขึ้นไปชั้นสองตามพี่เทล พูดแบบนี้แสดงว่า มันไม่อยากให้ฉันตามไปตั้งแต่แรกใช่มั้ยเนี่ย _ _! เพื่อนฉันนี่ดีจริงๆ ฉันยังคงนั่งหลบมุมรอเพื่อนสนิท อย่างยัยเกี๊ยวซ่า ที่ไปอ่อยผู้_ _! นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเข้าผับ ตื่นเต้นสุดๆ มองคนนั้นคนนี้ไม่หยุด จนไปสะดุดกับคนที่เข้ามาใหม่ "พี่เหนือ"ฉันเอ่ยเสียงแผ่ว มองพี่เหนือควงผู้หญิงเข้าผับ คิดว่าทำใจได้แล้วเชียว แต่พอเห็นเขาควงผู้หญิงใจมันก็ยังคงเจ็บ "ขอเหล้าแรงๆที่นึงค่ะ"ฉันยกมือเรียกพนักงาน สั่งเหล้าที่ไม่เคยลิ้มลอง แต่คิดว่ามันน่าจะช่วยให้อาการเจ็บปวดใจตอนนี้ ทุเลาลงได้ และก็เป็นจริง มันทำให้ฉันเบลอแทบไม่มีสติ เพียงเพราะแก้วเดียว แต่แค่นี้มันไม่พอหรอก "ขออีกแก้วค่ะ!" "อีกแก้ววว" "เอิ้ก! อีกกก" "คนสวยมาคนเดียวหรอครับ" "คราย" "ไปขึ้นสวรรค์กับพี่มั้ย" "สะหวานนน หยอ... ปายยซี่ปายย" ทิศเหนือ ผมเดินลงมาทันได้ยินบทสทนาของยัยเด็กเมื่อวานซืน กับไอ้หน้าหม้อพอดี ถ้าไอ้ทรัชไม่ถามเกี๊ยวซ่าผมคงไม่รู้ ว่ายัยเด็กนี่ก็มาที่ผับด้วย แถมยังเสนอนั่งรอเพื่อนอยู่ข้างล่างคนเดียวอีก "มึงจะพายัยเด็กนี่ไปไหน"ผมเดินไปขวาง คว้าข้อมือเล็กของคนเมาแอ๋ "มึงมายุ่งอะไรด้วยวะ"ไอ้หน้าหม้อตวัดสายตามอง สีหน้าหาเรื่องสุดๆ "ปล่อยยัยนี่"บอกเสียงเรียบ ไม่อยากมีเรื่องให้เสียแรง "อะไรของมึง กูมาก่อน" "มึงจะปล่อยดีๆมั้ย"ผมจ้องหน้ามันพูดลอดไรฟัน ถ้าต้องให้พูดอีกคำเดียว มีบวกแน่! "อื้ออ อย่าทะเลาะกันซี่!"ยัยตัวปัญหามองหน้าผมกับมันสลับกัน แล้วสะบัดตัวออกจากไอ้นั่นมาซบอกผมแทน "พี่เหนือ!" ยังดีนะที่จำได้และเลือกข้างถูก "รู้จักก็ไม่บอกแต่แรก"ไอ้หน้าหม้อมองไม่สบอารมณ์แต่ก็ยอมล่าถอยกลับไป ปึก ปึก! "พี่เหนือจายร้ายยย" "ทำไม! อยากไปขึ้นสวรรค์กับมันนักรึไง"ผมหลุบตามองคนเมาที่ทุบอกผม ปึกๆ ไม่คิดว่าผมจะเจ็บเลยรึไง "ขึ้นสะหวานนน^^ คิก คิก" "เออ! ได้ขึ้นกับฉันที่ห้องแน่!"ว่าแล้วผมก็แบกยัยนี่ขึ้นบ่า เดินดุ่มๆไปที่รถทันที "พี่เหนือจายร้ายยย จายร้าย" "จายร้ายที่สูดดดเยย" "ใจร้ายอะไรวะ"ผมละสายตาจากถนน ไปมองคนที่บ่นมาตลอดทาง ผมไปทำอะไรให้เธอนักหนาเนี่ย พูดแต่ว่าผมใจร้ายๆ "ใจร้ายซี่! พี่เหนือมีแฟน"เธอลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำหน้าขึงขัง พูดชัดขึ้นมาเชียว "ใครบอกวะ แล้วบ้านเธออยู่ไหนเนี่ย" "...."ทำปากยื่น เชิดหน้าขึ้นไม่ยอมตอบ คนเมางอนเป็นด้วยหรอวะ "ฉันถามว่าบ้านเธออยู่ไหน"ผมถามย้ำอีกรอบ พูดช้าๆชัดๆ "อยู่ตรงนี้!"เธอชี้ไปที่หัวตัวเอง "แล้วฉันจะรู้มั้ย"ไม่ใช่พระเจ้านะเว้ย จะตรัสรู้สิ่งที่อยู่ในหัวยัยเด็กนี่ได้ "...."เงียบไม่ตอบ นั่งหันหลังให้ด้วย เดี๋ยวเบรกให้หัวทิ่มเลย เมาหรือแค่กวนโอ้ยวะเนี่ย เฮ้อ! ไปที่คอนโดก็ได้วะ เดี๋ยวล่อกินตับหวานให้เข็ดเลย