“แม่ไข่จะหายไหมฮะป๊ะป๋า” ลูกชายถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย ป๊ะป๋าบอกแม่ไข่ไม่สบาย แต่เท่าที่จำได้แม่ไข่ของฝากรักไม่เคยป่วยจนต้องนอนซม เกิดอะไรขึ้นกันนะ ทำไมแม่ไข่นอนหลับนานแบบนี้ รักไม่ชอบเลย
“หายสิครับ เดี๋ยวแม่ไข่ก็หาย” แค่บางอย่างของแม่ไข่โดนเบียดเสียดแรงไปหน่อย เดี๋ยวก็หายครับลูก
สงสัยจะแรงไปหน่อยเมียตัวน้อยถึงได้ไข้ขึ้นตัวร้อนลุกแล้วเซล้มตั้งแต่อยู่ในครัว ช่วยไม่ได้ใครบอกให้มาสบประมาทผัวแก่อย่างเขา คราวนี้คงรู้แล้วว่าป๋าเป้งร้ายแค่ไหน ปากสวย ๆ คงไม่คิดพ่นคำร้าย ๆ ออกมาอีก
“รักเฝ้าแม่ไข่กับป๊ะป๋าได้ไหมฮะ”
“ยายจะพาฝากรักไปเที่ยวไม่ใช่เหรอลูก ฝากรักไม่ไปเหรอครับ” นุ่มนิ่มนัดกับหลานชายว่าจะพาไปดูงานที่ภูเก็ต เสร็จงานจะพาแวะเที่ยวที่ทะเลสักอาทิตย์ เจ้าหนูฝากรักก็รับปากยายเป็นมั่นเป็นเหมาะด้วยอยากไปดูทะเลภูเก็ต อยากเล่นน้ำใส ๆ
“รักห่วงแม่ไข่” ใจก็อยากไปกับยาย ห่วงแม่ก็ห่วง แม่ไข่นอนซมไม่ตื่น
