เสร็จธุระที่ได้มาแบบงง ๆ อนุวัฒน์รีบขับรถกลับบ้านด้วยความเร่งรีบ เพราะหนทางค่อนข้างไกลทำให้ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง ป่านนี้เมียตัวน้อยได้นอนหิวแล้วมั้ง เดี๋ยวได้โมโหหิวใส่เขาอีก
นั่นไง ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในครัวจริงด้วย “ทำอะไรคะคนดี”
“หนูหิวค่ะ” หันมาตอบ ในมือถือตะหลิว
“ขอโทษนะคะป๋าไปนานเลย” รู้สึกผิดเป็นบ้าที่เมียกำลังทอดไข่ดาวกิน
“ไปไหนมาคะ” ไข่เจียวหันมาดูไข่ดาวที่กำลังทอดในกระทะ นาทีนี้ขออะไรง่าย ๆ รองท้องก่อนก็ได้ เธอทนหิวไม่ไหวจนต้องฝืนลงมาชั้นล่าง ตื่นมาไม่เจออาเป้ง คิดว่าคงไปซื้อยามาให้ แต่คุณอาไปโคตรจะนาน เอาเข้าจริงพอฝืนเดินก็ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด แต่อย่าเพิ่งคิดจะเสียบอีกรอบนะ ไข่ยังรับไม่ไหว
“ไปซื้อข้าวต้มเจ้าเด็ดมาค่ะ แต่ตอนนี้มันเย็นหมดแล้วเดี๋ยวป๋าอุ่นให้นะคะ” ชูถุงข้าวต้มและขนมในมือให้เมียตัวน้อยดู
“ว้าว มีเค้กร้านย่าฟีนด้วย ป๊ะป๋าน่ารักจัง” กำลังอยากอยู่พอดี ตอนนี้อะไรก็น
