เช้านี้ห้องอาหารดูครื้นเครง คนร่วมโต๊ะ 8 คน ถูกไหม ถูกแหละตาลายไปหมดแล้ว ทุกคนคือสภาพสะลึมสะลือแต่มีความพยายามมานั่งร่วมโต๊ะด้วยกัน อารมณ์กินอาหารพร้อมหน้า
“เมื่อคืนสุดเหวี่ยงมากอะ” น้องตะวันเอ่ยขึ้นกลางห้องอาหาร “โดยเฉพาะพี่ไข่ เมาแล้วหลุด”
“หืม จำไม่ได้เลยนะ จำไรไม่ได้เลย” เนี่ย ๆ พูดมาถึงตรงนี้ก็ขอพูดเลยเถอะ เพราะเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างไม่รู้เลย
“ก็ไม่มีไรมาก แค่ไข่เมาแล้วเพ้อเจ้อไง” พี่นาฬิพูดไปอมยิ้มไป
“เพ้อไรคะ เกิดอะไรขึ้นบ้าง”
“อยากรู้จริงอะ” คล็อกถาม
“อื้ม” ต้องรู้สิ ต้องได้รู้ ทุก ๆ เรื่องที่อยากรู้คือต้องได้รู้ ไม่ว่าจะน่าอับอายแค่ไหนก็ตาม
“เดี๋ยวน้องจัดให้” กดเปิดทีวีในห้องอาหารเชื่อมต่อในไอแพด แล้วจากนั้นภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็เริ่มฉายที่เราทั้งหมดนั่งคุยกัน หัวเราะกันสนุกสนาน มีเต้น มีกระโดดโชว์
อืม ก็ดูปกตินะ จนมาถึงนังไข่เจียวขี้เมาเริ่มรั่วหนัก ระเบิดหัวเราะสนุกสน
