44 รัก
“โอ้ย!! เบาๆหน่อยสิปิ่นมุก นี่เธอโกรธใช่ไหมที่ฉันต่อยมัน” เสียงของปริยภัทรร้องด่ารอบที่ร้อย เพราะปิ่นมุกจงใจกดสำลีลงบนแผลซ้ำๆเหมือนอยากให้เขาเจ็บแล้วจำ
“ค่ะฉันโกรธ แต่โกรธที่คุณทำอะไรไม่รู้จักคิดต่างหาก”
“แล้วเธอจะให้ฉันก้มกราบมันหรือไง ทั้งๆที่มันเกือบจะข่มขืนเธออยู่แล้ว” เขามองตาเขียวปั๊ดเหมือนไม่พอใจ
ดูสิ...โดนตีจนหัวแตกแล้วยังมีหน้ามาปากดี รู้แบบนี้น่าจะปล่อยให้เลือดไหลหมดตัวซะให้เข็ด
“ฉันรู้ว่าคุณโกรธ แต่ก็น่าจะมีสติสักนิด ถ้าเกิดเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาจะว่ายังไง ดูคุณหญิงท่านไม่ชอบคุณเอามากๆด้วย”
“ไม่มีแม่เลี้ยงคนไหนชอบลูกเลี้ยงหรอก” เขาจิ๊ปากพรางใช้ความคิด ส่วนปิ่นมุกก้มหน้าทำแผลต่อไปเพราะปริยภัทรอยากให้เธอทำแผลให้ ทั้งๆที่เธอคะยั้นคะยอให้เขาไปทำแผลที่โรงพยาบาล แต่ก็ไม่ไป ถ้าแผลติดเชื้อขึ้นมาอย่ามาโทษเธอละกัน “ช่วงนี้ทำตัวติดฉันไปก่อนละกัน ทั้งจันทิมา ทั้งไอ้ปุณวิชญ์ สองคน
