52 เชื่อใจได้แค่ไหน
หลังจากปุณวิชญ์กลับไปได้ไม่นานปริยภัทรที่เพิ่งคุยกับลูกค้าเสร็จก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ร่างสูงหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งนิ่ง ไม่พูดอะไร แต่ใบหน้านั้นกลับเต็มไปด้วยความกังวล
สงสัยเธอคงจะเหนื่อย
“ขอโทษนะที่พามาด้วย เธอคงจะเหนื่อยแย่เลย” ปริยภัทรเอื้อมมือไปลูบศีรษะเล็กด้วยความเป็นห่วง เขารู้ว่างานนี้ไม่เหมาะกับปิ่นมุก ที่พามาด้วยก็แค่อยากให้ทุกคนรู้ว่า...เธอคือผู้หญิงของเขา “อยากกลับหรือยัง จะแวะทานอะไรก่อนไหม”
“ไม่ล่ะค่ะ” เธอหันหน้ามาสบตา ปรากฏความกังวลบนใบหน้าหวานฉ่ำจนผิดสังเกต
“เป็นอะไรไปหรือเปล่าปิ่นมุก ไม่สบายใจเรื่องไหน เรื่องเพื่อนของฉันหรอ”
“เปล่าค่ะ ปิ่นแค่กำลังสงสัยว่าตอนนี้เราสองคนเป็นอะไรกัน”
“ฉันก็บอกไปตั้งแต่วันนั้นแล้วไง ตอนนี้เธอคือผู้หญิงของฉัน และจะเป็นผู้หญิงของฉันแค่คนเดียวเท่านั้น เหมือนเราสองคนจะเปิดใจ
