55 หายไป
ปิ่นมุกค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเช้าของวันต่อมา ข้างกายไร้ร่างของชายที่นอนกกกอดทั้งคืน เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างใจหาย ลุกจากที่นอนวิ่งตามหาชายหนุ่มทั่วห้องแต่ก็ไม่พบ มีเพียงบัตรเครดิตและเช็คจำนวนห้าสิบล้านวางอยู่บนหัวเตียง
เธอเข่าอ่อน ชาไปทั้งร่าง ค่อยๆทรุดนั่งลงข้างเตียงอย่างหมดแรง บทจะไป เขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
แหมะ...แหมะ...
หยาดน้ำตาค่อยๆหยดลงบนพื้น เขาคงอยากให้เธอสดใสและเติบโตตามวัยอย่างที่ควรจะเป็น ฟังดูอาจจะง่าย แต่มันทำใจยากเหลือเกิน เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอและเขาอยู่ด้วยกันตลอด ไม่คิดว่าวันหนึ่งต้องแยกจากกัน
...จากกันในวันที่เธอรักเขาจนหมดใจ
“ไหนบอกว่าจะสู้ไปด้วยกันไง ฮึก...ทำไม....ทำไมถึงทิ้งฉันไป ฮื้อๆๆ”
เธอร่ำไห้อย่างเจ็บปวด ทุกคำพูดของเขายังค้างคาอยู่ในความรู้สึก ช่วงเวลาก่อนหน้านี้มันดีมากๆเลย จนไม่คิดว่าความเจ็บปวดจะมาเร็วกว่าที่คิด
และวันนี้ทั้งวันปิ่นมุกก็อยู
