ป้าสำอางเห็นท่าจะทะเลาะกันอีกยาวจึงรีบขัดขึ้นเป็นครั้งที่สอง “เอ่อ คุณเนลไม่หนักบ้างเหรอคะ อุ้มคุณหนูหอมแล้วยืนเถียงกันแบบนั้นน่ะ ป้าว่าพาคุณหนูหอมไปวางบนโซฟา แล้วค่อยเถียงกันใหม่ น่าจะถนัดกว่านะคะ”
“ผมไม่ได้อยากทะเลาะกับเด็กสักหน่อยป้า แต่ดูคุณหนูหอมคนดีของป้าสิ ขาเจ็บแต่ปากยังดีเหลือเกิน”
“หอมก็ไม่ได้อยากทะเลาะกับคนแก่เหมือนกันค่ะ”
สองหนุ่มสาวทำหน้ามึนตึงใส่กัน ก่อนที่เนโลคลิสจะอุ้มร่างเล็กเดินดุ่มๆ เข้าไปภายในบ้าน และวางลงบนโซฟาด้วยกิริยาไม่นุ่มนวลนัก จนเข็มหอมอดตัดพ้อไม่ได้
“เบาๆ หน่อยไม่ได้เหรอคะ”
“ไม่ให้เดินเข้ามาเองก็ดีแค่ไหนแล้ว” เขาพูดเสียงเย็นชา ก่อนจะหันไปมองป้าสำอางที่เดินตามมาติดๆ “ดูแลกันเอาเองนะครับป้า ผมขอตัวไปอาบน้ำ กินข้าวก่อน หิวไส้จะขาดอยู่แล้ว”
แล้วชายหนุ่มก็ก้าวหายไปในทันที เข็มหอมมองตามไปด้วยความน้อยใจ
ป้าสำอางเห็นน้ำใสๆ ในดวงตาของหญิงสาวก็รีบเดินเข้ามากุมมือเ
