“ในสายตาของพี่เนล หอมมีค่าแค่บำบัดความใคร่ใช่ไหมคะ”
“นี่มันหน้าที่ของเมียไม่ใช่หรือ”
หล่อนควรจะเกลียดเนโลคลิสที่ตอบตรงไปตรงมาไม่รักษาน้ำใจแบบนี้ แต่กลับสำนึกได้ว่าคนที่ควรเกลียดคือตัวเองมากกว่า เพราะถ้าหล่อนไม่รักเขา หล่อนก็คงไม่เจ็บปวดแบบนี้
“ค่ะ หอมจะจำเอาไว้”
“ดีแล้วครับ จะได้ไม่ขัดขืนเวลาที่พี่ไม่รู้จักอิ่มกับเนื้อหวานๆ ของหอม”
ถ้าเขารักหล่อนก็คงจะดีสินะ...
เข็มหอมค่อยๆ หลับตาลง และเตือนตัวเองลั่นอกว่าความรักนั้นไม่ใช่ความรู้สึกที่เนโลคลิสรู้จัก ใช่... เขาไม่มีทางรู้จักความรู้สึกอ่อนหวานแบบนี้หรอก
หล่อนควรจะตัดใจซะ เพราะจากที่เห็น ไม่ว่าหล่อนจะทำอะไร ยอมตามใจเขาแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้ว เนโลคลิสก็ยังคงเป็นผู้ชายไม่มีหัวใจเช่นเดิม
8 ปีที่แล้วเขาจดทะเบียนสมรสกับหล่อนแล้วหนีหายจากไป พอมาวันนี้... เขากับหล่อนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันด้วยความผิดพลาด แต่มันกลับไม่มีอะไรดีขึ้นเลย นอกจากควา
