“พี่หัส... จะทำอะไรน่ะ” เมื่อรู้ว่าร่างอยู่บนเตียง ตันหยงก็หน้าซีดเผือด
“ฉันก็จะทำลายหัวใจของไอ้ฆาตกรยังไงล่ะ” เขาหัวเราะ ยืนค้ำตระหง่านอยู่ขอบเตียง
“ไม่นะ อย่า... อย่าทำแบบนี้...”
“ทำไมฉันจะทำไมได้...”
หล่อนลนลานร่นถอยหนี ในขณะที่เขากระชากเสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลไหม้ตัวที่ใส่อยู่จนกระดุมร่วงกราวลงไปกองกับพื้น สาบเสื้อแยกออกจากกัน จนเผยแผงอกสีแทนแน่นหนั่นที่เต็มไปด้วยไรขนสีเข้ม หญิงสาวอ้าปากค้าง แก้มนวลที่เคยซีดเผือดเป็นสีแดงก่ำขึ้นมาทันตา น้ำลายในลำคอเหนียวข้นจนเป็นยาง และก็ยิ่งหัวใจเต้นระส่ำแทบทะลุออกมาจากอกเมื่อเสื้อเชิ้ตถูกสลัดออกไปจากกายหนุ่ม
หัสบรรณรูปร่างดีเหลือเกิน กล้ามเนื้อแน่นหนั่น ลอนกล้ามท้องซิกซ์แพ็กน่ามอง หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามบอกตัวเองให้เลิกหลงใหลได้ปลื้มกับสิ่งที่ได้เห็น แต่กลับทำไม่ได้เลย ลืมไปสนิทว่าเขากำลังจะฆ่าหล่อนให้ตายบนเตียง
“พี่หัส...”
เขายิ้ม
