ประตูห้องนอนถูกเปิดออก และปิดสนิทลงด้วยฝีมือของผู้ชายที่หล่อนไม่เคยเกลียดลงเลยไม่ว่าจะพยายามสักแค่ไหนก็ตาม ยิ่งพยายามเกลียด กลับยิ่งถลำลึกรักเขามากขึ้นทุกที หัวใจไม่เคยรักดียอมศิโรราบให้เขาอย่างน่าอับอาย
“ออกไปนะ”
“ร้องไห้ทำไมคนดี...”
เจอรัลด์เดินมาหยุดข้างเตียง มองดวงหน้านองน้ำตาด้วยหัวใจที่เจ็บปวดทรมาน ยามนี้รู้ซึ้งแก่ใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้มีค่า มีความหมายกับชีวิตที่เหลืออยู่ของตัวเองเหลือเกิน หากไม่มีหล่อน เขาก็ไม่พร้อมที่จะยืนอีกต่อไป
“ผมขอโทษ... ขอโทษสำหรับความเลวที่ผมเคยทำเอาไว้กับคุณ”
หญิงสาวเมินหน้าหนี เมื่อนิ้วแกร่งยื่นมาจะซับหยาดน้ำตาให้ หล่อนกระโดดลงจากเตียง พร้อมกับยืนจ้องหน้าเขาด้วยสายตาปวดร้าวทรมาน
“คุณเคยใส่ใจด้วยเหรอ ว่าฉันจะดีใจหรือว่าร้องไห้ ในสมองของคุณ ฉันไม่เคยมีค่า ไม่เคยมีความหมาย”
“ไม่จริง...”
เขาเถียง แต่หล่อนไม่คิดจะหยุดฟัง
“ฉันมันก็แค่ผู้หญิงที่คุณได้มาเพ
