บทที่ 112

1240 คำ

"คุณจะทำอะไร" เขาเริ่มลูบคลำสะโพกงามเข้ารูปเมื่อเธอไม่ขยับออก "ก็บอกแล้วไงว่าไม่รับรองความปลอดภัย" ว่าแล้วมือหนาอีกข้างเอื้อมขึ้นไปจับท้ายทอยคนที่นอนทับร่างเขาอยู่ให้โน้มลงมาหา "อืม" หญิงสาวเม้มริมฝีปากไว้ไม่ให้เขาจูบ และพยายามเบือนหน้าหลบออก "ถ้าไม่อยากให้จูบก็ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้" รักนรินทร์รีบลุกขึ้นเมื่อเขาปล่อย แต่ก็ไม่ได้ขยับไปไกล ชีวิตนี้ไม่เคยกลัวอะไรเท่ากับความมืดอีกแล้ว "คุณ คุณอยู่ไหน" หญิงสาวสัมผัสได้ว่าเขากำลังขยับออกห่าง "ผมหาโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง" ชายหนุ่มควานหาโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะทำงาน "วางไว้ตรงไหนเนี่ย" ในเวลานี้อยากให้มีคนโทรเข้ามา จะได้มองเห็นโทรศัพท์ "หาเจอยัง" "ยังไม่เจอ" "คุณวางไว้ตรงไหนจำไม่ได้หรือไง" หญิงสาวรีบขยับเข้ามาแบบลืมตัว เพราะเสียงของเขาเริ่มห่างออกไปเรื่อย ตุ๊บ "โอ๊ย" "เป็นอะไร" ชายหนุ่มรีบเดินอ้อมมา "ชนโต๊ะทำงานเหรอ" "เจ็บ" ต้นขาของเธอชนเข้ากับ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม