บทที่ 92

1216 คำ

เช้าวันต่อมา.. คชาพาเธอมาซื้อเสื้อผ้าเพื่อที่จะมีชุดใส่ไปทำงานในวันนี้ "คุณพอจะใส่ได้ไหม" ที่ถามเพราะเขาพาเธอแวะมาซื้อที่ตลาดเช้า "ใส่ได้สิ" ญาณินไม่เคยสัมผัสกับชีวิตแบบนี้มาก่อน เพราะพ่อของเธอปูทุกอย่างไว้ให้พร้อม "ไปกัน" ชายหนุ่มซื้อเสื้อผ้าอีกหลายชุด เพราะจะได้เก็บไว้ใส่ตอนที่มาค้างห้องเช่า ขับออกมาได้เพียงไม่นานก็สังเกตเห็นว่าเธอกำลังวุ่นหาอะไรสักอย่าง "ทำอะไร" "หาที่เปิดกระจก" ตอนเปิดประตูขึ้นรถ กลิ่นของสดในตลาดยังติดอยู่ในรถ เธอก็เลยคิดว่าจะเปิดกระจกเพื่อให้กลิ่นพวกนั้นออกไป แต่หาปุ่มกดไม่เจอ "เห็นที่หมุนไหม" เขาพูดในขณะที่ยังขับรถอยู่ "อันนี้เหรอ" "ใช่แล้ว..มันเป็นแบบอัตโนมือ หมุนแบบนี้นะ" ชายหนุ่มหมุนฝั่งของตัวเองลงเพื่อให้เธอทำตาม "ได้แล้วว" ดูเธอจะตื่นเต้นมาก ทีแรกเขาก็ตื่นเต้นแบบเธอนี่แหละ [บริษัท] พอรถหยุดลง คชากำลังจะเปิดประตูแต่มือเรียวของหญิงสาวที่นั่งข้างๆ ไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม