"กรี๊ดดด อืมมม!!!"
"จะร้องทำไมนักหนา เราไม่ได้อยู่ประเทศไทยนะ"
ที่ดัง'อืม'คือถูกมือของเขาปิดปากไว้ เพราะคชากลัวว่าเสียงร้องจะดังเล็ดลอดออกไปนอกห้อง
"อืมมม!!" หญิงสาวพยายามดิ้นรน มือเรียวยื่นขึ้นมาทุบตีลำตัวเพื่อให้เขาปล่อย แต่แรงน้อยนิดหรือจะสู้เขาได้
งับ!!
"โอ๊ย" มือหนาถูกชักออกมาแล้วก็สะบัดเพราะถูกกัด
ตุ๊บ!!
"อึก..โอ๊ยยยยย" แต่ครั้งที่สองสิ่งที่กระทบร่างคนตัวโตก็คือเข่าเรียว คชาทรุดลงไปนอนชักดิ้นชักงอร้องโอดโอยอยู่ที่พื้น เพราะจุดที่ใกล้เข่าของเธอมากที่สุดก็คือ... "เธอออ.." แม้แต่มือจะมาชี้หน้าอีกฝ่ายก็ยังไม่ว่าง เพราะต้องได้กุมกล่องดวงใจไว้ ร่างหนาเริ่มขดงอเข้า ใบหน้าค่อยๆ เปลี่ยนสี
"สมน้ำหน้า ถ้านายทำรุ่มร่ามกับฉันอีก นายได้เจอดีแน่!!" ว่าแล้วญาณินก็จับหมอนขว้างลงไปเพื่อให้เขานอนที่พื้นนั่นแหละ
"อย่าเผลอแล้วกัน พ่อจะดูดยันเล็บตีนเลย..โอ๊ยยยยย"
"ไอ้โรคจิต คอยดูนะกลับไปฉันจะฟ
