บทที่ 52

1312 คำ

หญิงสาวอายมากจนดึงหมอนมาปิดบังใบหน้าไว้ เมื่อเขาให้เรียกผัวจ๋า แต่ทันใดนั้นเสียงโทร LINE ก็ดังขึ้นที่เครื่องของน้ำหนาว "รุ่นพี่ คุณแม่โทรมา" ถึงแม้จะยังไม่เปิดดู ก็รู้แล้วว่าต้องเป็นแม่หรือไม่ก็พ่อแน่ "ไม่เอาไม่ให้รับ" รชตเริ่มงอแง เพราะเวลาแม่กับพ่อของเธอโทรมาทีไร น้ำหนาวชอบจะไล่เขาออกจากห้อง เพราะกลัวว่าเขาจะทำเสียงให้พวกท่านได้ยิน "ปล่อยก่อนหนาวจะรับสายแม่" ที่ต้องได้พูดแบบนั้นเพราะเขาจับเธอกดไว้กับเตียง "เรียกผัวจ๋าก่อนถึงจะปล่อย" "ไม่!" "ถ้างั้นก็ไม่ปล่อย" "รุ่นพี่!" "ไม่ปล่อย" "ผัวจ๋า" "ไม่ปล่อย..เมื่อกี้ว่าอะไรนะ?" "ปล่อยได้หรือยัง" "ยังฟังไม่ชัดเลย" "ผัวจ๋า! ผัวจ๋า!!" "น่ารักอ่ะ" รชตจำเป็นต้องได้รีบปล่อย "กลับห้องตัวเองไปเลยนะ" "ไม่เอา ไม่กลับ" "เดี๋ยวพวกท่านก็รู้หรอกว่าอยู่ด้วยกัน" ชายหนุ่มเดินคอตกออกจากห้องเธอไป เพราะถ้าไม่ออกไปกลัวว่าเธอจะโกรธเอา >>{

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม