บทที่ 34

1255 คำ

ขณะที่หญิงสาวเดินไปนั่งเก้าอี้ที่เคยนั่งประจำ สายตาพวกเพื่อนๆ ก็ยังคงมองตาม พวกเขามองอะไรกัน หรือว่าหน้าเราเปื้อน ..น้ำหนาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองผ่านจอ แค่อยากจะดูว่าหน้าเธอเปื้อนไหม หรือมีข่าวผ่านโซเชียล แต่จะเป็นข่าวอะไรล่ะ? พอไม่มีอะไรบนใบหน้า ก็คิดถึงข่าวขึ้นมา แต่ยังไม่ทันได้เช็คดูอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้องเรียนก่อน ทุกคนก็เลยต้องได้รีบเก็บโทรศัพท์ไว้ คาบเรียนช่วงเช้าผ่านไป ทำไมการไม่มีเพื่อนมันถึงได้ดูอึดอัดจัง ถึงแม้จะมีคนนั่งข้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะได้คุยอะไรกัน "งานเลี้ยงเมื่อคืนนี้เธอสวยมากเลยรู้ไหม" ขณะที่กำลังจะออกจากห้องเพื่อไปทานข้าวเที่ยง ก็ได้ยินไข่ตุ๋นพูดกับข้าวฟ่างเสียงดัง เหมือนอยากให้คนได้ยินกันทั่ว "ใช่แล้วข้าวฟ่าง เธอเป็นผู้หญิงที่ผู้ใหญ่จัดหาให้รุ่นพี่ เธอไม่ต้องกลัวนะว่าคนแถวนี้จะแย่งไปได้" ถึงบางอ้อในทันที.. เมื่อเพื่อนในห้องอีกคนพูดขึ้น คงเรื่องนี้สินะที่พวกเขา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม