ทั้งสองมองหน้ากันก่อนที่จะลงจากรถ มือหนาเอื้อมไปลูบใบหน้างามของหญิงคนรักแบบอ่อนโยน
"เข้าไปข้างในกัน"
ถึงแม้ไม่อยากจะคุยกับคุณยายอัญชัญ แต่เธอจำเป็นต้องได้ตามเขาเข้าไปในบ้าน โดยมีมือหนากุมมือเธอไม่ยอมปล่อย
"สวัสดีครับคุณยาย"
"สวัสดีค่ะ" ขณะที่ไหว้เขายังไม่ยอมปล่อยมือเธอออก แต่ข้าวฟ่างก็ยกขึ้นมาไหว้ทั้งแบบนั้นเลย
"เราทำอะไรลงไปรู้ตัวไหม"
"รู้ครับ" เขาไม่ต้องถามก็รู้แล้วว่าคุณยายหมายถึงอะไร เพราะท่านเป็นคนกว้างขวาง เรื่องนี้มีหรือที่จะรอดพ้นสายตาของท่านไปได้
"เรื่องแบบนี้ต้องผ่านความเห็นชอบจากผู้ใหญ่ก่อน ทำไมถึงได้วู่วามกันนัก" จะพูดมากไปกว่านี้ก็ไม่ได้ เพราะข้าวฟ่างก็เป็นหลานของเพื่อนรัก
"ผมถึงต้องได้รีบจัดการไงล่ะครับ ผมรู้นะว่าคุณยายกำลังคิดอะไรอยู่..หยุดเถอะครับ" เขาหมายถึงให้พวกท่านหยุดคิดที่จะแยกเขาออกจากเธอได้แล้ว
"เราจะรักกัน จะแต่งงานจดทะเบียนยายก็ไม่ว่า แต่รอให้เราโตกว่านี้
