“แผลยังสดมึงจะแดกเหล้าขนาดนี้ทำไม” ทูเอ่ยด้วยความหงุดหงิด ตั้งแต่ดาวเหนือซ้อนท้ายเด็กในเมืองไปไอ้ไฟก็นั่งนิ่งเงียบ เป็นเขาที่ตัดสินใจขับรถพามันมาที่บ้าน บ้านของเขานะ ถ้าพาไปบ้านมันไม่แคล้วมันต้องอยู่คนเดียว อาการแบบนี้ไม่ควรอยู่คนเดียว
อาการไอ้ไฟตอนนี้ทั้งน่าสงสารทั้งน่าสมน้ำหน้า
โอกาสมันมีนับครั้งไม่ถ้วน เป็นมันเองที่ทำลายโอกาสตัวเอง
“กูบอกแล้วว่าให้เฝ้าให้ดี ทำให้ดีไม่งั้นหมาจะคาบไปแดก คราวนี้เป็นไง ฟูมฟายให้ตายเขากลับมาหามึงไหม ประวัติซ้ำรอยไหม”
“...” สิ่งที่เพื่อนพูดไม่ได้วิ่งผ่านไปเฉย ๆ ไฟได้ยินและรู้ดีว่าทุกอย่างเป็นอย่างที่ไอ้ทูมันพูด เป็นเพราะชะล่าใจ มั่นใจตัวเองเกินไป คิดแค่ว่าดาวเหนือเคยรอ เดี๋ยวก็รอเหมือนเดิม
ทว่าตอนนี้ทุกอย่างไม่เป็นแบบนั้นแล้ว
“เลี้ยงนกน้อยไว้ในกรงทองมาหลายปี เห็นว่านกมันเชื่อง รักเจ้าของจนขาดเจ้าของไม่ได้ ก็เลยชะล่าใจปล่อยออกจากกรงบ้างเป็นครั้งคราวมันจะ
