"ปะ" ไนท์เปิดประตูรถให้ฉันแล้วยื่นมือมาหา
"เดย์เดินเองได้"
"แต่ไนท์อยากจับมือเดิน อยากจับมาก ๆ" รอยยิ้มของไนท์ทำให้ฉันยิ้มตาม
ไนท์เดินจับมือฉันเข้ามาในบริษัท เรากลายเป็นจุดสนใจของพนักงานมากมาย บ้างก็ยิ้ม บ้างทำหน้าสงสัย บ้างทำหน้าอิจฉาชัดเจนมาก
ไนท์เข้ามาเป็นประธานบริหารบริษัทแทนพ่อของเขาได้เกือบสิบปีแล้ว เขาทำให้กำไรพุ่งพรวด สาวพนักงานหลายคนต่างอยากจับจองเป็นเจ้าของทั้งที่รู้ว่าเขามีลูกติด เรื่องนี้ฉันฟังจากคำบอกเล่าของซันนะ
คนที่นี่ส่วนน้อยนักที่จะรู้จักฉัน เพราะครั้งที่เราแต่งงานกันน้อยคนที่จะรู้จึงไม่แปลกที่หลาย ๆ สายตาจะมองหยามเหยียดฉัน คงด้วยการแต่งตัวที่แสนจะธรรมดาของฉันด้วยมั้ง เสื้อสายเดี่ยวสวมเสื้อยีนส์ทับ กางเกงยีนส์ขายาวพร้อมรองเท้าส้นสูง แตกต่างจากไนท์ที่ใส่สูทผูกไทด์
"เปลี่ยนพนักงานไปเยอะเลยเนอะ" ฉันเอ่ยขณะที่เราอยู่ในลิฟต์
"พนักงานรุ่นของพ่อเกษียณไปหมดแล้ว เหลือแค่ไม่
