“เด็กอะไรปากร้ายที่สุด เดี๋ยวจะจูบเอาหมาออกจากปากให้หมดเลย” ภาคภูมิขู่เสียงเข้ม
“จูบสิ จูบเลย จะกัดให้ลิ้นขาดพูดไม่ได้เลย” บุษบันมองสบตาคนที่ขู่จะเอาหมาออกจากปากเธอ เชอะ! หมาในปากตัวเองก็ยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเหมือนกันล่ะ
ภาคภูมิส่ายหน้ายิ้มๆ เขาเห็นความตื่นกลัวในแววตาของบุษบัน แต่เด็กสาวแสนพยศก็ยังคงปากดีท้าตีท้าจูบกับเขา มันน่าปราบพยศให้ระทวยใต้ร่างเสียจริง เด็กอะไรน่ารักน่าจับทำเมีย
“โอ๊ย!” บุษบันอุทานเสียงดัง หน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความเจ็บ
“เป็นอะไร” ภาคภูมิรีบถามด้วยความตกใจ นี่เขาทับยายเด็กป.4จนกระดูกกระเดี้ยวหักไปหรือเปล่า
“เจ็บแขนเจ็บมือ ถูกหมามัด แล้วตอนนี้ก็ถูกควายทับ” คนเจ็บตัวตวาดแหว ทำหน้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อคนที่ทับตัวเองอยู่
“เดี๋ยวจะถูกควายขวิดจนต้องร้องคราง” ภาคภูมิพูดกลั้วขำ แต่คนได้ยินไม่ขำด้วย บุษบันถลึงตาใส่อย่างโกรธขึ้ง
ภาคภูมิยิ้มใส่นัยน์ตาวาววับของเด็กสาว ชายห
