ลานเกียร์
“นายแน่ใจนะว่าถูกคน..พี่เขานิ่งจัง”
“ได้ยินว่าแบบนั้น”
“ช่างเถอะฉันชินกับคนนิ่งๆ แบบนี้แล้ว”
แอลเหลือบตามองซินเซียทันทีหลังจากได้เรื่องพี่รหัสช่วงเวลาแห่งการรอคอยก็มาถึงแล้วเมื่อพี่ปีสองทยอยเข้ามาในลานเกียร์และหนึ่งในนั้นคือพี่เหนือหรือทิศเหนือคนที่พวกเราลงความเห็นว่าต้องเป็นพี่รหัสแน่นอนใบหน้านิ่งสักลายเต็มคอยืนอยู่ข้างหลังสุดทำตัวกลมกลืนกับผู้คน
ถึงว่าหาไม่เคยเจอเลย!
“พี่เขาปลีกตัวออกไปแล้ว”ฉันสะกิดแอลก่อนคว้ามือเขาเดินตามหลังพี่เหนือไปจนกระทั่งเขาหยุดเดินและหันกลับมามองพวกเรา
“ตามมาทำไม”พี่เขานั่งลงตรงม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ก่อนจะยกขาขึ้นไขว่ห้าง
“เอ่อ..คือพวกเรามาตามหาพี่รหัสค่ะ”ฉันลองเกริ่นออกไปแต่พี่เขาก็ยังคงนิ่งเฉยส่วนแอลมันก็นิ่งสู้เหมือนกันฉันเลยต้องสูดลมหายใจและเอ่ยแนะนำตัว
“สวัสดีค่ะน้องชื่อณิชาวีร์ ชวัลกร ชื่อเล่นซินเซีย ชั้นปีที่ 1 สาขาวิศวกรรมเครื่องกล รหัสที่
