ตอนที่ 7

เมียลับของท่านประธาน บทที่ 7 “เธอนี่ความจำสั้นจังนะ เธอตกลงขายตัวให้ฉันแล้วไม่ใช่หรือ” “เอ่อ... แต่มันไม่ใช่คืนนี้นี่คะ” หล่อนเอามือดันหน้าอกกว้างเอาไว้สุดแรง พร้อมกับเงยหน้าขึ้นวิงวอนเขาอีกครั้ง “เรา... ต้องไปงานเลี้ยงค่ะ” อิศราระบายยิ้มบางๆ ดวงตาคมเข้มตอนนี้อัดแน่นไปด้วยเพลิงไฟที่น่ากลัว “ไปช้าสักหน่อย คงไม่มีใครว่าอะไรเราหรอกมั้ง” “คุณเล็ก...” ชายหนุ่มดันหล่อนออกจากตัว พร้อมกับกวาดมองหล่อนทั้งตัวด้วยสายตาของผู้ชายที่ต้องการลากผู้หญิงขึ้นเตียง หล่อนตัวสั่น ยกมือขึ้นกอดอกเอาไว้ ชุดที่สวมใส่นั้นแทบปิดบังเนื้อหนังมังสาไม่ได้เลย มันสั้น และมันก็ฟิตมาก หน้าอกของหล่อนมีเยอะจนแทบล้นทะลักออกมาจากคอเสื้อ แถมชายกระโปรงก็สั้นปิดแค่หน้าขาเท่านั้น ส่วนด้านหลังแทบไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะหล่อนเป็นผู้หญิงที่มีก้นงอน ทำให้ชายกระโปรงด้านหลังที่รั้งขึ้นสูง จนแทบเห็นแก้มก้น หล่อนไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอิศราถึงได้เลือกชุดแบบนี้มาให้หล่อนใส่ หรือเพราะเขาต้องการให้หล่อนไม่เหลือศักดิ์ศรีใดๆ อีก น้ำตาแห่งความอัปยศอดสูไหลรินอาบแก้ม หล่อนไม่มีทางเลือกอะไรเลย นอกจากยอมให้อิศรามองว่าเป็นผู้หญิงขายตัว แต่หล่อนทำเพื่อพ่อ... เพื่อชีวิตของพ่อ หล่อนจะต้องอดทน ต่อสายตาดูถูกดูแคลนของอิศราให้ไหว ทนจนกว่าเขาจะเขี่ยหล่อนทิ้ง “ขึ้นไปบนเตียงสิ ฉันอยากจะตรวจสอบสินค้าสักหน่อย” “คุณเล็ก... ไม่...” “ฉันไม่เอาเธอตอนนี้หรอกน่ะ แค่จะสำรวจเนื้อตัวของเธอเท่านั้นเอง อยากจะรู้ว่าคุ้มกับเงินที่ฉันต้องจ่ายให้พ่อเธอหรือเปล่า” ศักดิ์ศรีของหล่อนถูกอิศรากระชากลงไปเหยียบขยี้กับพื้นจนหมดสิ้นแล้ว น้ำตาเม็ดโตๆ ไหลรินอาบแก้มไม่เหือดแห้ง กลีบปากอิ่มสั่นระริกเมื่อเสียงสะอื้นดังเล็ดลอดผ่านออกมา ทำไมอิศราใจร้ายแบบนี้... “ทำไมไม่ขึ้นเตียงล่ะ หรือว่าต้องเอาเงินออกมาล่อ ผ้าเธอถึงจะหลุด” “คุณเล็ก... ฮืออออ...” หล่อนเสียใจเหลือเกินกับคำดูถูกของผู้ชายที่ตัวเองทั้งรักทั้งบูชา “โอเค...” อิศราล้วงกระเป๋าสตางค์สีดำออกมาจากกระเป๋ากางเกง เปิดมันออก หยิบเงินแบงค์พันออกมาหลายใบ และปาใส่หน้าบัวชมพู “ห้าพัน... พอที่จะทำให้เธอขึ้นไปบนเตียงหรือยัง” บัวชมพูพูดไม่ออก มีแต่น้ำตาและเสียงสะอื้นเท่าที่ดังเล็ดลอดออกมาจากปากอิ่ม เท้าเล็กสั่นเทาค่อยๆ เดินตรงไปยังเตียงกว้าง น้ำตาร่วงหล่นไม่ขาดสาย หล่อนเจ็บปวดกับความใจร้ายใจดำของอิศราเหลือเกิน “ดีมาก... ขึ้นไปบนเตียง... นอนลง...” อิศราพยายามควบคุมตัวเอง แต่เรือนร่างของบัวชมพูเย้ายวนเหลือเกิน เขากลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ก่อนจะเดินตามไปหยุดตรงขอบเตียง มองใบหน้านวลเปื้อนคราบน้ำตานิ่ง ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมามองที่หน้าอกอวบใหญ่ที่แทบจะล้นทะลักออกมาจากขอบชุดราตรีสั้นรัดรูป พระเจ้า... เขาอยากเอาหล่อนวันนี้... ชายหนุ่มขยับขึ้นไปบนเตียง พร้อมกับทาบทับลงไปบนกายสาวของบัวชมพู ซึ่งก็รับรู้ได้ถึงเรือนกายที่กำลังสั่นเทา “ไม่ต้องกลัวหรอก ถึงฉันจะดุ แต่ฉันก็ไม่เคยทำร้ายผู้หญิง” หล่อนไม่ได้ตอบเขา สะอื้นไห้ด้วยความหวาดกลัว “อ๊ะ... คุณเล็ก... อย่า... อื้อ...” เขาตะปบลงบนเต้านมของหล่อน และบีบขยำแรงๆ “นมใหญ่กว่าที่ฉันคิดเอาไว้เสียอีก” “อ๊ะ... อย่าค่ะ... ฮือออ” แล้วเขาก็ฉีกชุดราตรีที่เขาเป็นคนส่งมาให้หล่อนใส่จนขาด เต้านมที่เขาขยำอยู่เมื่อครู่นี้เปิดแก่สายตา “ว้าว... โนบราเสียด้วย” บัวชมพูร้องไห้สะอึกสะอื้น หันหน้าหนีคนใจร้าย น้ำตาไหลพราก “รู้ไหมว่าตั้งแต่วันที่ฉันเห็นเธอในไนต์คลับวันนั้น ฉันก็ฝันถึงเธอมาตลอด...” “อ๊ะ... คุณเล็ก... อื้อ...” เต้านมอวบถูกบีบขยำแรงๆ “ฝันว่าฉันได้ดูดนมเธอ” “อะ... คุณเล็ก... อื้อ... เรา... ต้องไปงานเลี้ยง... อา... ปล่อยชมพูก่อน... อา...” นี่หล่อนกำลังเป็นอะไรไป ทำไมรู้สึกวาบหวิวแบบนี้ แค่ห***มถูกนิ้วยาวถูไถไปมาเท่านั้นเอง “อา... อื้อ... ปล่อยชมพู... ได้โปรด...” “บอกแล้วไงว่าไปสายก็ไม่มีใครว่าเราหรอก” “ตะ... แต่...” “ไม่มีแต่ ฉันจะเช็คสินค้าว่าคุ้มค่ากับเม็ดเงินที่ฉันลงทุนไปหรือเปล่า” “อะ... อื้อ... คุณเล็ก... อา... อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ชมพูกลัว... อา... อ๊า...” ใช่หล่อนกลัว... กลัวความหื่นกระหายที่อัดแน่นอยู่ในดวงตาคมเข้มของเขา “อ๊า... อา... อื้อ... ชมพู... อ๊า...” เขาซุกไซ้ใบหน้ากับร่องอกอวบ ทั้งบีบทั้งขยำอย่างเมามัน ห***มถูกถูไถจนหดเกร็ง และมันก็แข็งเป็นไตอย่างน่าอับอาย “อืมมม... ผิวเธอหอมจัง... ใช้น้ำหอมอะไรเนี่ย” อิศราครางชื่นชม ขณะเดินหน้าปลุกเร้าแม่สาวเนื้อหวานอย่างต่อเนื่อง เขาไม่เคยเห็นหน้าอกของผู้หญิงคนไหนสวยเท่านี้มาก่อนเลย ห***มของบัวชมพูเป็นสีแดงระเรื่อ ซึ่งมันคือสีเดียวกับปากอิ่มของหล่อน และตอนนี้เขาก็อดใจไม่ไหวแล้ว เขาจะต้องเลีย และอมมัน “อ๊ะ... อ๊า... คุณเล็ก... ซี๊ดดด อย่าทำแบบนี้ อ๊า... อา...”