ฉันตื่นมาอีกทีฟ้ามืดแล้ว ปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมด ที่ตื่นไม่ใช่อะไรนะ หิว หิวมาก เสียงน้ำไหลในห้องน้ำสงสัยไอ้ตี๋ใหญ่มันอาบน้ำแน่เลย
คิดแล้วก็โมโหตัวเองที่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือทุกสิ่ง ไม่น่าพลาดเลยจริง ๆ แล้วจากนี้จะเอาไงต่อดี
เฮ้อคิดไม่ออก ตกลงกับมันยังไงดีนะ
ครืด~ ครืด...
แม่ใหญ่โทรเข้ามา ฉันกดรับสาย
"ค่ะแม่ใหญ่"
(คิดถึงหมวยเล็กคับ) ปลายสายไม่ใช่แม่ใหญ่ แต่เป็นเสียงเด็กน้อยที่ฉันคุ้นชิน เจ้าหนูน้อยที่พูดเก่งมาก
"ตี๋น้อยเหรอครับ หมวยเล็กก็คิดถึง"
(อยากเห็นหน้า)
"งั้นคอลนะครับ รอแม่แป๊บเดียว" ฉันกดวางสาย เดินไปสำรวจตัวเองที่กระจกก่อนค่ะ เดี๋ยวลูกตกใจเพราะเหมือนฉันจะจำได้ว่าไอ้ตี๋ใหญ่มันทำรอยไว้
เห็นตัวเองในกระจกก็นั่นแหละค่ะ เหี้ย เหี้ยจริง ๆ นะมึงไอ้ตี๋ รอยเต็มคอกูเลย โอ๊ย ลูกก็รอ
เอาวะ ห่อตัวในผ้าห่มคุยเอาก็ได้ เดี๋ยวลูกชายรอนาน คิดได้ดังนั้นฉันจึงรีบมานอนเเล้วจัดการเอาผ้าห่ม
