“มาได้ไง” คุณเนมทักฉันด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึงความตกใจ เมื่อฉันมาถึงที่หน้าห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลที่อยู่ในระดับ วีไอพี แห่งหนึ่ง ซึ่งมีบอดี้การ์ดยืนคุมหน้าห้องอยู่เยอะมาก
แล้วที่มาถึงนี่ได้ก็เพราะคะยั้นคะยอถามไถ่อาการและขอเลขห้องมาจากพี่สะใภ้คนนั้น ซึ่งฉันได้รับรู้เรื่องราวมาหลายอย่าง แต่ก็ไม่ได้เชื่อไปทั้งหมด ฉันต้องการตามหาความจริงจากปากของผู้ชายใจร้ายคนนั้น
ส่วนอาการของเขา พี่สะใภ้ฉันไม่ยอมพูด
“เสืออยู่ในนี้ใช่ไหมคะ อ้ายอยากเจอเสือ อ้ายอยากรู้อะไรคือเรื่องจริงอะไรคือเรื่องโกหก เสืออยู่ห้องนี้ใช่ไหม ให้อ้ายเจอเสือนะคุณเนม” ฉันร้อนรนถามเพื่อความต้องการของตัวเอง
“คุณรู้…อ้อ ยัยนินสินะ เฮ้อ…ยัยนี่ให้รู้อะไรไม่ได้เลยจริง ๆ” คุณเนมทำท่าหงุดหงิด เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าใครที่น่าจะเป็นคนพูด
“สรุปยังไงคะ เสือเป็นยังไงบ้าง” ฉันจี้เอาคำตอบ
“กลับไปเถอะครับ ไอ้เสือมันไม่ได้อยากเจอคุณแล้ว มันบอกคุณแ
