“คุณจะไม่นอนกับผมจริง ๆ เหรอครับที่รัก” ฉันกำลังมองผู้ชายร้าย ๆ ที่ตอนนี้กำลังทำตัวเป็นลูกแมวขี้อ้อน
วันนี้น้องทิวได้ออกจากโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อย และตอนนี้คุณป๊าก็อาสาพาหลานชายไปเที่ยว เพราะไม่อยากให้หลานชายเครียด ตอนนี้ก็เลยเหลือฉันกับคุณชายที่กำลังต่อรองกันเรื่องที่นอน
ซึ่งฉันจะนอนคนเดียว แต่อีกคนกำลังอ้อนขอนอนด้วย
“ไม่ค่ะ ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะสม”
“ที่รัก ไหนคุณบอกว่าเราเป็นผัวเมียกัน แสดงว่าเราเคยอึ๊บกันแล้ว ทำไมจะนอนด้วยกันไม่ได้ล่ะ ผมอยาก… นอนกอดคุณนะครับ” ฉันไม่เข้าใจ ทำไมต้องพูดเว้นช่องว่างด้วย ทำเหมือนกับว่าต้องการจะพูดอีกคำที่ไม่ใช่คำว่านอนกอด
“…” ฉันกำลังมองหน้าเขา ฉันกำลังเอือม เอือมตั้งแต่วันที่เขากระซิบข้างหูว่าอยากฟัดฉันแล้ว ซึ่งเรื่องราวต่อจากนั้น ฉันก็แค่บิดที่พุงของเขานั่นแหละ
ก็คนบ้าอะไรไม่รู้ พูดเรื่องอย่างนั้นไม่อายปาก
“ที่รัก ผมต้องขาดใจตายแน่ ๆ เลยถ้าไม่ได้ดม
