“แก นี่มันรถเฮียนี่ ทำไมรถเฮียมาจอดอยู่ตรงนี้ล่ะ”
เมยเบิกตากว้างทันทีที่เห็นรถของวายุจอดนิ่งอยู่ริมถนนหน้าบ้านของลิลิน
“นั่นสิแก ทำไมรถของเขาถึงมาจอดที่นี่ได้ งงอ่ะแก”
บี๋เองก็ทำหน้างุนงงไม่แพ้กัน ก่อนจะหันไปถามซุงที่กำลังขับรถอยู่ข้างๆ
“ซุง นี่มันเรื่องอะไรอ่ะ เรางงไปหมดแล้ว”
น้ำเสียงของบี๋ตอนหันไปถามซุงกลับหวานกว่าตอนที่พูดกับเมยเป็นเท่าตัว ปนไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานจนฟังออกชัด
ซุงหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้า
“เราเองก็ไม่รู้นะ หรือว่าสองคนนั้นเขาจะดีกันแล้ว”
“เฮ้ย ไม่หรอกมั้งลิลินเกลียดเฮียจะตาย ยังไงชาตินี้ก็ไม่มีทางญาติดีได้หรอกเชื่อฉันสิ ฉันรู้จักยัยลิลินดี”
เมยสวนทันควัน ยักคิ้วทำท่าเชื่อมั่นเต็มร้อย แม้ปากจะพูดมั่นใจ แต่ในใจของเมยกลับเต็มไปด้วยคำถามไม่สิ้นสุด รถของวายุมาจอดตรงนี้ได้ยังไงกันแน่
ซุงเหลือบมองผ่านกระจกข้าง สายตานิ่งขึ้นเล็กน้อยก่อนเอ่ยราวกับรู้อะไรบางอย่าง
“อย
